Γλύτωσε τη δημόσια εκτέλεση λόγω ηλικίας, αλλά είδε όλη του την οικογένεια να εκτελείται επειδή σκότωσε τον κακοποιητικό πατέρα
Η Beatrice Cenci και η οικογένειά της καταδικάστηκαν σε δημόσια εκτέλεση το 1599 για τη δολοφονία του κακοποιητικού πατέρα τους.
Στη Ρώμη του 16ου αιώνα, η δικαιοσύνη δεν ήταν με το μέρος των αδύναμων. Η οικογένεια Cenci ζούσε υπό την τυραννία του Francesco Cenci, ενός αριστοκράτη που είχε τη φήμη του σκληρού, αδίστακτου και βίαιου ανθρώπου. Η κόρη του, Beatrice Cenci, ήταν το βασικό θύμα της κακοποίησης, καθώς, εκτός από τη σωματική βία, είχε υποστεί και σεξουαλική κακοποίηση από τον ίδιο της τον πατέρα. Ο φόβος και η απόγνωση έφεραν τη Beatrice, τον αδερφό της Giacomo, τη μητριά της Lucrezia και τον μικρότερο αδερφό της, τον 12χρονο Bernardo, στο σημείο να οργανώσουν τη δολοφονία του.
Το έγκλημα έλαβε χώρα το 1598. Ο Francesco δολοφονήθηκε μέσα στο κάστρο της οικογένειας, και το πτώμα του πετάχτηκε σε μια χαράδρα για να φανεί ως ατύχημα. Όμως, οι αρχές ανακάλυψαν την αλήθεια και η οικογένεια συνελήφθη. Η δίκη τους ήταν περισσότερο μια επίδειξη δύναμης του Παπικού Κράτους παρά μια αναζήτηση δικαιοσύνης. Παρότι οι κάτοικοι της Ρώμης γνώριζαν τη φρίκη που ζούσε η Beatrice και στήριζαν την οικογένεια, η απόφαση ήταν αμείλικτη. Το μήνυμα ήταν σαφές: κανείς δεν μπορούσε να παίρνει τον νόμο στα χέρια του, ακόμα και αν το θύμα ήταν ένας βασανιστής.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1599, η Beatrice, ο Giacomo και η Lucrezia οδηγήθηκαν στην Πλατεία του Αγίου Αγγέλου για δημόσια εκτέλεση. Ο Giacomo ξυλοκοπήθηκε βάναυσα και διαμελίστηκε, η Lucrezia αποκεφαλίστηκε και η Beatrice, φορώντας ένα λευκό φόρεμα σαν νύφη, αποκεφαλίστηκε μπροστά στα μάτια ενός εξοργισμένου αλλά ανήμπορου πλήθους. Ο μικρότερος αδερφός της, ο Bernardo, που λόγω της ηλικίας του δεν μπορούσε να εκτελεστεί, υποχρεώθηκε να παρακολουθήσει τις εκτελέσεις της οικογένειάς του. Μετά το μαρτύριο, στάλθηκε στις γαλέρες για καταναγκαστικά έργα, μια ποινή που αργότερα μειώθηκε μετά από δημόσιες εκκλήσεις για επιείκεια.
Η ιστορία της Beatrice Cenci έγινε σύμβολο αδικίας, έμπνευση για καλλιτέχνες και συγγραφείς και συνεχίζει να στοιχειώνει τη Ρώμη μέχρι και σήμερα. Πολλοί υποστηρίζουν πως το φάντασμά της εμφανίζεται κάθε χρόνο τη νύχτα της εκτέλεσής της, στη γέφυρα Sant’Angelo, εκεί όπου η ζωή της κόπηκε βίαια για ένα έγκλημα που στα μάτια του κόσμου δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια πράξη αυτοάμυνας.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
