Οι Αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν 29η Φεβρουαρίου αλλά είχαν έναν έξτρα μήνα κάθε 2-3 χρόνια

Ο τρόπος που μετρούμε τον χρόνο σήμερα βασίζεται σε μια απόλυτη αριθμητική ακρίβεια, με δίσεκτα έτη κάθε τέσσερα χρόνια και αυστηρούς υπολογισμούς που εξισορροπούν την τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο. Όμως, στην Αρχαία Ελλάδα, τα ημερολόγια λειτουργούσαν με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο, προσαρμοσμένα στις ανάγκες των πολιτειών και τις θρησκευτικές εορτές. Το έτος δεν είχε σταθερή διάρκεια και δεν υπήρχε η έννοια της 29ης Φεβρουαρίου. Αντίθετα, οι αρχαίοι Έλληνες προσέθεταν έναν ολόκληρο επιπλέον μήνα κάθε δύο ή τρία χρόνια, ώστε να συγχρονίσουν τις εποχές με το σεληνιακό ημερολόγιο που χρησιμοποιούσαν.

Το βασικό ημερολόγιο που χρησιμοποιούσαν οι περισσότερες ελληνικές πόλεις ήταν σεληνιακό, δηλαδή βασιζόταν στις φάσεις της Σελήνης. Κάθε μήνας ξεκινούσε με τη νέα σελήνη και είχε διάρκεια περίπου 29 ή 30 ημέρες. Αυτό σήμαινε ότι το σεληνιακό έτος είχε μόνο 354 ημέρες, έντεκα λιγότερες από το ηλιακό έτος που βασίζεται στην τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο. Αν δεν γινόταν κάποια προσαρμογή, οι εποχές θα μετακινούνταν συνεχώς και οι γιορτές, που ήταν άμεσα συνδεδεμένες με τις αγροτικές δραστηριότητες, θα έπεφταν σε λάθος εποχές.

Για να διορθώσουν αυτήν την απόκλιση, οι αρχαίοι Έλληνες εισήγαγαν έναν εμβόλιμο μήνα που ονομαζόταν “Ποσειδεών Δεύτερος” ή “Εμβόλιμος Ποσειδεών”, ανάλογα με την πόλη. Αυτός προστίθετο κάθε δύο ή τρία χρόνια, φέρνοντας το ημερολόγιο πιο κοντά στο ηλιακό έτος. Οι πόλεις-κράτη είχαν διαφορετικές μεθόδους για να αποφασίζουν πότε θα προσθέσουν αυτόν τον μήνα, καθώς δεν υπήρχε κεντρική αρχή που να ελέγχει το ημερολόγιο σε όλη την Ελλάδα.

Η Αθήνα, για παράδειγμα, χρησιμοποιούσε το ημερολόγιο του Μέτωνα, ενός αστρονόμου του 5ου αιώνα π.Χ., ο οποίος πρότεινε ότι μέσα σε έναν κύκλο 19 ετών, έπρεπε να προστίθενται επτά εμβόλιμοι μήνες για να διατηρηθεί η αρμονία μεταξύ του σεληνιακού και ηλιακού χρόνου. Αυτή η μέθοδος ήταν αρκετά ακριβής και χρησιμοποιήθηκε για αιώνες. Ωστόσο, σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, το ημερολόγιο ρυθμιζόταν με πιο χαλαρούς κανόνες, γεγονός που σήμαινε ότι οι ημερομηνίες των γιορτών μπορούσαν να διαφέρουν από πόλη σε πόλη.