Η δίκη έγινε στην Αθήνα για να μη γίνει βεντέτα αλλά ο πατέρας του νεκρού εκτέλεσε τον δολοφόνο μπροστά στους δικαστές
Η ιστορία μιας αληθινής βεντέτας. Ο πατέρας σηκώθηκε, έβγαλε το όπλο και πυροβόλησε. Στη μέση της δίκης. Στη μέση της Αθήνας.
Ήταν 1983 όταν ο 27χρονος Μανώλης Παπαδόσηφος δολοφονήθηκε στο Ρέθυμνο από έναν φίλο του. Το έγκλημα έγινε σε καφετέρια, μετά από έντονη προσωπική σύγκρουση. Ο δολοφόνος του, ο Γιάννης Βενιεράκης, συνελήφθη και καταδικάστηκε σε ισόβια. Όμως η υπόθεση δεν έκλεισε εκεί. Γιατί αυτή δεν ήταν απλώς μια δολοφονία. Ήταν η αρχή μιας σύγχρονης κρητικής βεντέτας.
Ο πατέρας του νεκρού, ο Γιάννης Παπαδόσηφος, παλιός μαχητής της Μάχης της Κρήτης, δεν ξέχασε. Δεν συγχώρεσε. Στηρίχτηκε στη δικαιοσύνη, μα έβραζε. Για να αποφευχθούν επεισόδια μεταξύ των οικογενειών, η δίκη σε δεύτερο βαθμό μεταφέρθηκε από την Κρήτη στην Αθήνα. Εκεί, πίστευαν, τα πνεύματα θα ήταν ψυχραιμότερα. Έκαναν λάθος.
Ήταν 20 Δεκεμβρίου 1988, στο Εφετείο Πειραιά. Ο Βενιεράκης στεκόταν μπροστά στους δικαστές. Η διαδικασία ξεκινούσε. Ο Παπαδόσηφος σηκώθηκε. Με ήρεμες κινήσεις, έβγαλε ένα παλιό γερμανικό Λούγκερ, από αυτά που είχε πάρει στον πόλεμο. Πυροβόλησε πέντε φορές. Ο Βενιεράκης σωριάστηκε νεκρός. Οι δικαστές πάγωσαν. Η αίθουσα σίγησε.
Η αστυνομία τον συνέλαβε αμέσως. Δεν έφερε αντίσταση. Δεν έκρυψε τίποτα. Είπε μόνο ότι έκανε αυτό που έπρεπε. Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε 14 χρόνια κάθειρξης για φόνο εκ προμελέτης. Η ποινή μειώθηκε στα 8. Αποφυλακίστηκε στα 5. Δεν δήλωσε ποτέ μεταμέλεια. Αντιθέτως, είπε: «Αν ζωντάνευε, θα τον ξανασκότωνα».
Το όπλο που χρησιμοποίησε δεν βρέθηκε ποτέ κατά την είσοδό του στο δικαστήριο. Σύμφωνα με έναν αστικό μύθο, το είχε κρύψει μέσα στην πένθιμη γενειάδα του. Οι αστυνομικοί, από σεβασμό στο πένθος του, δεν την έψαξαν. Ο ίδιος δεν επιβεβαίωσε ποτέ τίποτα. Απλώς είπε: «Το είχα πάνω μου».
Η ιστορία του έγινε παράδειγμα τιμής και βεντέτας. Ο Παπαδόσηφος πέθανε το 2012, ήσυχος, στο Ρέθυμνο. Έζησε με τον δικό του νόμο, τίμησε τον γιο του με τον τρόπο που πίστευε. Άλλοι τον είπαν ήρωα. Άλλοι δολοφόνο. Εκείνος δεν προσπάθησε ποτέ να εξηγήσει. Ούτε να δικαιολογηθεί. Είχε ήδη πει όλα όσα είχε να πει. Με πέντε σφαίρες.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
