Η Ελληνίδα που έγινε βασίλισσα της Αιγύπτου και ο φαραώ δεν μπορούσε να την αγγίξει. Τη σώζει η Αφροδίτη.

Ήταν κόρη βασιλιά, εγγονή βασίλισσας και γεννήθηκε στην Κυρήνη, μια από τις πιο λαμπρές ελληνικές αποικίες της Αφρικής. Το όνομά της ήταν Λαδίκη. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τότε πως αυτή η νεαρή Ελληνίδα θα γινόταν βασίλισσα της Αιγύπτου, σύζυγος του Άμασι, ενός από τους τελευταίους μεγάλους φαραώ, και πως μια νύχτα, λίγο πριν πεθάνει, η θεά του έρωτα θα απαντούσε στην προσευχή της.

Ο Άμασις Β΄ ήθελε να σφραγίσει την ειρήνη με την Ελλάδα με έναν γάμο. Όχι με μια πολιτική ένωση στα χαρτιά, αλλά με σάρκα και αίμα. Ζήτησε να διαλέξει μόνος του Ελληνίδα από την Κυρήνη. Και διάλεξε τη Λαδίκη. Την παντρεύτηκε εκεί, στην ελληνική ακτή της Λιβύης, και την πήρε μαζί του στα παλάτια της Σαΐδας, στην καρδιά της αρχαίας Αιγύπτου.

Όμως κάτι πήγε στραβά. Ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε. Ο Άμασις, που είχε άλλες γυναίκες, μπορούσε να είναι μαζί τους — αλλά όχι με τη Λαδίκη. Κάθε φορά που την πλησίαζε, κάτι τον εμπόδιζε. Κάτι βαθύ, σχεδόν μεταφυσικό. Τη θεώρησε μάγισσα. Την απείλησε με θάνατο. Είπε ότι τον είχε γητέψει.

Η Λαδίκη έμεινε σιωπηλή. Δεν έδωσε εξηγήσεις. Δεν έκλαψε. Την τελευταία νύχτα πριν την εκτελέσουν, προσευχήθηκε. Όχι στον θεό του άντρα της, αλλά στην Αφροδίτη. Της ζήτησε να τη σώσει — όχι από τον θάνατο, αλλά από την ατιμία. Να γίνει γυναίκα. Να αγαπηθεί. Να επιζήσει χωρίς ντροπή. Κι εκείνη απάντησε.

Το θαύμα έγινε. Ο Άμασις κοιμήθηκε μαζί της. Ούτε μία, ούτε δύο φορές. Έγινε η αγαπημένη του. Την ερωτεύτηκε. Την προστάτευσε. Και η Λαδίκη, για να τηρήσει την υπόσχεσή της, έφτιαξε άγαλμα της Αφροδίτης. Το έστειλε πίσω στην πατρίδα της. Το τοποθέτησαν να κοιτά προς τα έξω από τα τείχη της Κυρήνης — σαν θεά που προσέχει τις γυναίκες που κινδυνεύουν.

Όταν ο Άμασις πέθανε, η Αίγυπτος έπεσε στα χέρια των Περσών. Ο Καμβύσης Β΄ κατέλαβε τα παλάτια. Είχε λόγους να εξοντώσει τους πάντες. Όμως η Λαδίκη δεν χάθηκε. Ο Καμβύσης δεν την τιμώρησε. Την προστάτευσε. Την άφησε να επιστρέψει στην Κυρήνη. Μόνη. Χωρίς τίτλους. Αλλά ζωντανή.

Κανείς δεν ξέρει τι απέγινε μετά. Δεν υπήρξαν μνημεία στο όνομά της. Ούτε αιγυπτιακές επιγραφές. Μόνο η αφήγηση του Ηρόδοτου. Κι ένα άγαλμα Αφροδίτης, που την εποχή του στεκόταν ακόμα, στην άκρη μιας ελληνικής αποικίας, κοιτάζοντας προς τη θάλασσα.

Ήταν το μόνο πράγμα που απέμεινε να θυμίζει την Ελληνίδα που έγινε βασίλισσα μιας αυτοκρατορίας. Κι όταν ο άντρας της δεν μπορούσε να την αγγίξει, τη σώζει η θεά του έρωτα.