Η Ελληνίδα που προσπάθησε να κλέψει τον θρόνο του Βυζαντίου μέσα από το νεκροκρέβατο του πατέρα της

Η μητέρα της έφερε στον κόσμο την Άννα Κομνηνή στην πορφύρα και η Άννα μεγάλωσε μέσα σε παλάτι όπου πρωταγωνιστούσαν δύναμη, φόβος και φιλοδοξία. Η Άννα Κομνηνή από μικρή επέλεξε να εμβαθύνει στη φιλοσοφία, τα μαθηματικά, την ιατρική και την ιστορία. Παρά τις πιέσεις της αυλής, η Άννα προσέλαβε κρυφά τον Μιχαήλ τον Εφέσιο, ώστε να μελετήσει τα έργα του Αριστοτέλη.

Η μητέρα της έφερε στον κόσμο τον αδελφό της Ιωάννη Β΄ Κομνηνό και άλλαξε ριζικά ο κόσμος της Άννας. Η Άννα ονειρευόταν να πάρει τον θρόνο, αλλά αντιλήφθηκε πως ο αδελφός της άρπαξε το μέλλον από τα χέρια της. Παρ’ όλα αυτά, επέμεινε να μετατρέψει την απογοήτευση σε φιλοδοξία,. Ήξερε ότι μόνο με τη δράση μπορεί να αλλάξει τη μοίρα της.

Το νεκροκρέβατο και η χαμένη ευκαιρία

Η Άννα ανέπτυξε τις ηγετικές της ικανότητες και σταδιακά κατέκτησε τη θέση της ανάμεσα στις ισχυρότερες προσωπικότητες της αυτοκρατορίας. Επειδή συμμετείχε ενεργά στις αποφάσεις του πατέρα της Αλέξιου Α΄ Κομνηνού, μάθαινε τα μυστικά της διπλωματίας στην πράξη. Με την ασθένεια του Αλέξιου, η Άννα είδε μια ευκαιρία να διεκδικήσει τον θρόνο του πατέρα της. Οι φήμες και οι ψίθυροι στο παλάτι πολλαπλασιάστηκαν με όσα διαδραματίζονταν εκείνη την περίοδο.

Μαζί με τη μητέρα της Ειρήνη Δούκαινα, η Άννα προσπάθησε να πείσει τον πατέρα της να αλλάξει τη διαδοχή προς όφελος του συζύγου της Νικηφόρου Βρυεννίου. Όμως ο Ιωάννης μπήκε στο δωμάτιο την κατάλληλη στιγμή, πλησίασε τον πατέρα του και άρπαξε το αυτοκρατορικό δαχτυλίδι από το χέρι του. Ο Αλέξιος παρέμεινε αμέτοχος και ο Ιωάννης ανακήρυξε τον εαυτό του αυτοκράτορα.

Παρ’ όλα αυτά, η Άννα σχεδίασε αμέσως πραξικόπημα για να ανατρέψει τον αδελφό της. Αν και ο σύζυγός της αρνήθηκε να την ακολουθήσει και προτίμησε τον θρόνο, εκείνος προτίμησε την πίστη αντί για την ίδια. Έτσι, η συνωμοσία δεν πέτυχε και η ίδια έφυγε εξόριστη από το παλάτι.

Η εξορία και η συγγραφή της Αλεξιάδας

Με την εξορία της, η Άννα βρήκε νέο νόημα στη Μονή Κεχαριτωμένης, όπου ξεκίνησε η συγγραφή. Η ίδια συνέθεσε την Αλεξιάδα, το σημαντικότερο έργο της βυζαντινής λογοτεχνίας. Στα δεκαπέντε βιβλία της, περιγράφει με πάθος την πρώτη Σταυροφορία και αναλύει τα στρατηγικά λάθη και τις νίκες του πατέρα της.

Η Άννα χαρακτήριζε τους Σταυροφόρους βαρβάρους, αλλά εντόπιζε πάντοτε τις αρετές τους. Για παράδειγμα, τίμησε με θαυμασμό τον Βοημούνδο του Τάραντα και αποδείκνυε ότι μπορούσε να αναγνωρίσει την αξία ακόμη και των εχθρών της.

Πενά, όχι σκήπτρο

Στη συνέχεια, η Άννα έστρεψε το ενδιαφέρον της στην ιατρική, δίδαξε στο μεγάλο νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης και φρόντισε πολλούς ασθενείς, μαζί με τον πατέρα της. Η ίδια προτίμησε να κρατά σφυγμό αντί για σκήπτρο, πιστεύοντας στη δύναμη της επιστήμης.

Μέχρι το τέλος της ζωής της, η Άννα έγραφε ασταμάτητα και δεν σταμάτησε ποτέ να στοχάζεται. Κάθε λέξη της αποκάλυπτε κομμάτια της ζωής της. Παρά το ότι δεν κέρδισε τον θρόνο, η ίδια φρόντισε να χαράξει ανεξίτηλα το όνομά της στην ιστορία.

Η Άννα Κομνηνή ενέπνευσε γενιές με τον βίο και το έργο της και απέδειξε πως η πένα μπορεί να υπερισχύσει του στέμματος.

Περισσότερα άρθρα :

Ο αυτοκράτορας που έστησε ιπποτικούς αγώνες στην Κωνσταντινούπολη και άναψε τη φωτιά του 1204