Η Ελληνίδα πριγκίπισσα που ίδρυσε το πρώτο θέατρο στο Βουκουρέστι και βοήθησε τη Φιλική Εταιρεία

Η Ραλλού Καρατζά και το πρώτο οργανωμένο θέατρο στο Βουκουρέστι

Το 1817 στο Βουκουρέστι εμφανίστηκε κάτι που η πόλη δεν είχε γνωρίσει μέχρι τότε. Ένα κανονικό θέατρο με σκηνή, παραστάσεις και οργανωμένο θίασο. Πίσω από αυτή την πρωτοβουλία βρισκόταν μια πολύ νεαρή γυναίκα, η Ραλλού Καρατζά, κόρη του ηγεμόνα της Βλαχίας Ιωάννη Καρατζά. Σε μια εποχή όπου οι γυναίκες της αριστοκρατίας συνήθως κρατούσαν απόσταση από τέτοιες δραστηριότητες, εκείνη αποφάσισε να φέρει το θέατρο στην πόλη.

Η Ραλλού γεννήθηκε το 1799 στην Κωνσταντινούπολη μέσα σε ισχυρή φαναριώτικη οικογένεια. Όταν ο πατέρας της ανέλαβε τη διοίκηση της Βλαχίας το 1812, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι. Η ίδια είχε ήδη λάβει μια εκπαίδευση σπάνια για την εποχή. Μιλούσε ελληνικά, γαλλικά, γερμανικά και τουρκικά. Διάβαζε έργα του Σίλλερ και του Γκαίτε και άκουγε μουσική του Μότσαρτ και του Μπετόβεν. Η επαφή της με τον ευρωπαϊκό πολιτισμό ήταν έντονη.

Πώς δημιουργήθηκε η πρώτη μόνιμη θεατρική αίθουσα στην πόλη

Το πρώτο βήμα έγινε το 1816. Μέσα στο ηγεμονικό παλάτι δημιούργησε μια μικρή θεατρική σκηνή. Εκεί παρουσιάστηκαν ελληνικά έργα όπως ο Ορέστης και ο Θάνατος των Υιών του Βρούτου, αλλά και ειδυλλιακές ιστορίες όπως το Δάφνης και Χλόη. Η ανταπόκριση ήταν μεγάλη και αυτό την ώθησε να προχωρήσει ακόμη πιο μακριά.

Την επόμενη χρονιά φρόντισε να χτιστεί κανονικό θέατρο στη γέφυρα Mogoșoaiei, τον δρόμο που σήμερα είναι γνωστός ως Calea Victoriei. Ο χώρος πήρε το όνομα Cișmeaua Roșie και αποτέλεσε την πρώτη μόνιμη αίθουσα θεατρικών παραστάσεων στο Βουκουρέστι. Για να οργανωθεί σωστά ο θίασος, ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Αριστία στάλθηκε στο Παρίσι ώστε να μαθητεύσει στην επαγγελματική υποκριτική.

Η πρώτη μεγάλη παράσταση δόθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 1818. Το έργο ήταν Η Ιταλίδα στο Αλγέρι, βασισμένο στην όπερα του Ροσίνι. Για μερικά χρόνια οι παραστάσεις κράτησαν ζωντανό το θεατρικό ενδιαφέρον της πόλης και το θέατρο έγινε τόπος συνάντησης για την αριστοκρατία.

Τις περιόδους χωρίς παραστάσεις το κτίριο αποκτούσε διαφορετική χρήση. Ο συγγραφέας Νικολάε Φιλιμόν αναφέρει ότι η Ραλλού το είχε μετατρέψει σε χώρο χορού. Βογιάροι και κυρίες συγκεντρώνονταν εκεί για να περάσουν τις μεγάλες νύχτες του χειμώνα. Η λειτουργία του θεάτρου συνεχίστηκε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1820 και το κτίριο χάθηκε τελικά σε πυρκαγιά το 1825.

Η σύνδεση με τη Φιλική Εταιρεία και η κληρονομιά της Ραλλού Καρατζά

Η δράση της όμως δεν περιορίστηκε στον κόσμο του θεάτρου. Μέρος της οικογενειακής περιουσίας είχε μεταφερθεί στη Μόσχα την περίοδο που ο πατέρας της κυβερνούσε τη Βλαχία. Από αυτά τα χρήματα ενισχύθηκε η Φιλική Εταιρεία, η μυστική οργάνωση που προετοίμαζε την Ελληνική Επανάσταση του 1821.

Λίγο αργότερα η οικογένεια Καρατζά εγκατέλειψε το Βουκουρέστι και ταξίδεψε στην Ιταλία. Το 1829 εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα. Η Ραλλού παντρεύτηκε τον Γεώργιο Αργυρόπουλο και απέκτησε δύο παιδιά. Αργότερα πέρασε ένα μέρος της ζωής της στη Γερμανία.

Πέθανε το 1870 στο Thonberg, περιοχή που σήμερα ανήκει στη Λειψία. Άφησε πίσω της μια διαδρομή που συνδέει τον ελληνικό κόσμο, την ευρωπαϊκή κουλτούρα και τα πρώτα βήματα του θεάτρου στα Βαλκάνια.