Η Ελληνική ταινία που ήθελε να πρωτοτυπήσει με τεχνολογία και τελικά έφερε την καταστροφή

Η ταινία Καλώς ήλθε το δολλάριο βγήκε στις αίθουσες τον Οκτώβριο του 1967. Για το κοινό ήταν άλλη μία κωμωδία της εποχής. Για την εταιρεία Ανζερβός όμως ήταν κάτι πολύ πιο σοβαρό. Ήταν ένα μεγάλο στοίχημα που είχε μέσα πολλά χρήματα και πολλές προσδοκίες.

Η Ανζερβός ήθελε να δείξει ότι μπορεί να πάει τον ελληνικό κινηματογράφο ένα βήμα πιο μπροστά. Η ταινία γυρίστηκε έγχρωμη και το σημαντικό ήταν ότι η εμφάνιση και η επεξεργασία του φιλμ έγιναν στην Ελλάδα. Αυτό δεν είχε ξαναγίνει σε τέτοια κλίμακα μέχρι τότε. Για να γίνει αυτό χρειάστηκαν μηχανήματα, ειδικοί τεχνικοί και νέες διαδικασίες. Όλα αυτά κόστισαν πολλά χρήματα. Πολύ περισσότερα από όσα κόστιζαν οι περισσότερες ελληνικές ταινίες της εποχής.

Η Ανζερβός δεν ήταν εταιρεία που έβγαζε πολλές ταινίες κάθε χρόνο. Έβγαζε λίγες και προσπαθούσε να είναι προσεγμένες. Αυτό όμως σήμαινε κάτι απλό. Αν μία ταινία πήγαινε άσχημα, δεν υπήρχε τρόπος να καλυφθεί η ζημιά. Το 1967 η κατάσταση στο ελληνικό σινεμά ήταν δύσκολη. Εκείνη τη χρονιά βγήκαν πάρα πολλές ταινίες. Το κοινό δεν μπορούσε να τις δει όλες. Οι αίθουσες άλλαζαν έργα γρήγορα. Αν μια ταινία δεν τραβούσε από την αρχή, χανόταν.

Τα πολλά χρήματα και τα λίγα εισιτήρια

Το κόστος της ταινίας έφτασε περίπου τα πέντε εκατομμύρια δραχμές. Για τα δεδομένα της εποχής ήταν τεράστιο ποσό. Άλλες έγχρωμες ταινίες με μεγάλα ονόματα είχαν σχεδόν τα μισά έξοδα.

Όταν η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους, έκοψε 164239 εισιτήρια. Δεν ήταν η χειρότερη ταινία της χρονιάς. Δεν ήταν όμως και επιτυχία. Για μια τόσο ακριβή παραγωγή, αυτά τα εισιτήρια δεν έφταναν ούτε κατά διάνοια. Ο παραγωγός τότε δεν έπαιρνε όλα τα χρήματα από τα εισιτήρια. Πρώτα έπαιρνε το κράτος τον φόρο. Μετά έπαιρνε ποσοστό ο διανομέας. Μετά ο κινηματογράφος. Στο τέλος έμενε ένα μικρό κομμάτι για την εταιρεία.

Από τα χρήματα που γύρισαν πίσω, η Ανζερβός δεν κάλυψε ούτε το ένα τρίτο του κόστους. Και αυτό χωρίς να υπολογίζονται έξτρα έξοδα, διαφημίσεις και χρέη που είχαν ήδη δημιουργηθεί.

Την ίδια χρονιά άλλες ταινίες με μικρότερο κόστος έκαναν πολλά περισσότερα εισιτήρια. Οι εταιρείες που δούλευαν με χαμηλά έξοδα άντεχαν. Η Ανζερβός είχε ρίξει όλα τα λεφτά της σε μία ταινία. Μετά την προβολή του Καλώς ήλθε το δολλάριο, τα οικονομικά προβλήματα άρχισαν να φαίνονται καθαρά. Υπήρχαν υποχρεώσεις που έπρεπε να πληρωθούν και χρήματα που δεν υπήρχαν.

Το 1969 ο Αντώνης Ζερβός πέθανε και η εταιρεία σταμάτησε να λειτουργεί. Δεν υπάρχει επίσημο χαρτί που να λέει ότι η ταινία διέλυσε μόνη της την Ανζερβό. Είναι όμως ξεκάθαρο ότι ήταν το πιο βαρύ χτύπημα που δεν μπόρεσε να αντέξει.

Αργότερα, τα δικαιώματα των ταινιών της Ανζερβός πέρασαν σε άλλες εταιρείες. Το Καλώς ήλθε το δολλάριο έμεινε στην ιστορία όχι για την επιτυχία του, αλλά ως παράδειγμα του τι μπορεί να συμβεί όταν μια εταιρεία ρισκάρει περισσότερα απ’ όσα αντέχει.