Οι Ιάπωνες που έκαναν την απόλυτη επιλογή: να πεθάνουν για την πατρίδα, μετατρέποντας το σώμα τους σε όπλο

Η Μάχη της Ιβο Τζίμα, που διεξήχθη τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του 1945, υπήρξε μία από τις πιο αιματηρές συγκρούσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στον Ειρηνικό. Στο μικρό ηφαιστειακό νησί, οι Αμερικανοί Πεζοναύτες ήρθαν αντιμέτωποι με έναν αποφασισμένο, άριστα οχυρωμένο και έτοιμο για θυσία ιαπωνικό στρατό. Ανάμεσα στις τακτικές αντίστασης που χρησιμοποίησαν οι Ιάπωνες, κυρίαρχο ρόλο είχαν και οι καμικάζι – πιλότοι αυτοκτονίας που θεωρούσαν την καταστροφή του εχθρού ανώτερη αξία από την επιβίωση.

Αν και το μεγαλύτερο βάρος της μάχης στηρίχτηκε σε χερσαίες επιχειρήσεις, η Ιβο Τζίμα υπήρξε και πεδίο δράσης των καμικάζι αεροπορικών επιθέσεων εναντίον αμερικανικών πλοίων υποστήριξης. Οι Ιάπωνες χρησιμοποιούσαν μικρά, ταχύτατα αεροσκάφη, συχνά φορτωμένα με εκρηκτικά, τα οποία οι πιλότοι οδηγούσαν με απόλυτη πρόθεση να πέσουν πάνω σε αμερικανικούς στόχους. Οι επιθέσεις αυτές, αν και αριθμητικά περιορισμένες, είχαν σοβαρό ψυχολογικό αντίκτυπο και προκάλεσαν απώλειες σε πλοία και προσωπικό, ενισχύοντας τη φήμη των Ιαπώνων ως «πολεμιστών χωρίς φόβο».

Οι καμικάζι της Ιβο Τζίμα, όπως και σε άλλες μάχες του Ειρηνικού, ενσάρκωσαν την ακραία μορφή θυσίας, αποκαλύπτοντας τη σύγκρουση δύο εντελώς διαφορετικών αντιλήψεων για τον πόλεμο, την τιμή και τη ζωή. Στην Ιαπωνία τιμήθηκαν ως ήρωες. Στη Δύση, προκαλούσαν φόβο και δέος. Όμως για την ιστορία, ήταν άνθρωποι που έκαναν την απόλυτη επιλογή: να πεθάνουν για την πατρίδα, μετατρέποντας το σώμα τους σε όπλο.