Η πιο συγκινητική φωτογραφία που τραβήχτηκε ποτέ και δείχνει όλους μας αλλά και δε μας δείχνει
Η Voyager 1 έστρεψε την κάμερα στη Γη για τελευταία φορά. Η φωτογραφία που τράβηξε είναι η πιο συγκινητική που έχει υπάρξει ποτέ. Γιατί δείχνει όλους μας, αλλά και τίποτα.
Το 1990, ένα διαστημόπλοιο που είχε απομακρυνθεί σχεδόν έξι δισεκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη, έστρεψε για τελευταία φορά την κάμερά του προς τα πίσω. Στην απόφαση αυτή δεν υπήρχε τεχνική αναγκαιότητα. Ήταν ένα αίτημα καρδιάς. Ο Καρλ Σέιγκαν είχε ζητήσει από τη NASA να το κάνει. Να κοιτάξει η ανθρωπότητα πίσω. Έστω και για μία στιγμή.
Η φωτογραφία που τραβήχτηκε δείχνει μια αχτίδα φωτός, και μέσα της, ένα σχεδόν αόρατο στίγμα. Ένα pixel. Αυτό το pixel είμαστε εμείς. Όλη η Γη, όλη η ιστορία, όλη η ζωή, μέσα σε μία ελάχιστη κουκκίδα. Δεν φαίνεται καν η ήπειρός μας, ούτε οι θάλασσες, ούτε οι πόλεις. Δεν φαίνεται τίποτα, αλλά είναι όλα εκεί.
Ο Σέιγκαν την αποκάλεσε “Pale Blue Dot”. Ήταν μια φωτογραφία που δεν τραβήχτηκε για να δείξει κάτι. Τραβήχτηκε για να υπενθυμίσει. Να υπενθυμίσει πόσο μικροί είμαστε, πόσο εύθραυστοι, πόσο μόνοι, αλλά και πόσο ενωμένοι. Γιατί όλα όσα αγαπάμε, όλα όσα φοβόμαστε, όλα όσα είπαμε ποτέ, βρίσκονται πάνω σε αυτό το σχεδόν αόρατο σημείο.
Το διαστημόπλοιο ήταν η Voyager 1. Ήδη είχε φύγει από το ηλιακό σύστημα. Η φωτογραφία τραβήχτηκε λίγο πριν απενεργοποιηθεί η κάμερά της για πάντα. Ένα αντίο. Ένα τελευταίο βλέμμα προς το σπίτι. Από τόσο μακριά, δεν φαίνεται τίποτα που να ξεχωρίζει ανθρώπους από ανθρώπους. Δεν φαίνονται σύνορα, ούτε θρησκείες, ούτε γλώσσες.
Η φωτογραφία δείχνει όλους μας — και ταυτόχρονα δεν μας δείχνει. Και ακριβώς γι’ αυτό είναι η πιο συγκινητική φωτογραφία που τραβήχτηκε ποτέ.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
