Η πρώτη τυραννία στην ιστορία της Ελλάδας δεν βασίστηκε σε στρατούς, αλλά στο χρήμα.

Η πρώτη τυραννία στην Ιστορία δεν γεννήθηκε από αίμα, αλλά από ασήμι. Ο Φείδων του Άργους δεν έγινε άρχοντας επειδή νίκησε σε μάχη, αλλά επειδή μέτρησε, σταθμισε και όρισε την αξία του χρήματος. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ήταν αυτός που καθιέρωσε τα μέτρα και τα σταθμά για τους Πελοποννήσιους. Λίγο αργότερα, ο Εφόρος γράφει πως ήταν ο πρώτος που έκοψε νόμισμα στην Ελλάδα, στην Αίγινα.

Δεν ήταν όμως η πράξη της νομισματοκοπίας που τον έκανε τύραννο. Ήταν η εξουσία που του έδωσε το ίδιο το χρήμα. Οι άνθρωποι έπρεπε πια να συναλλάσσονται με βάση τη δική του μονάδα μέτρησης. Το χρήμα του Φείδωνα έγινε νόμος. Και μαζί του ήρθε μια νέα μορφή εξουσίας: όχι του θεού, αλλά του πορτοφολιού.

Οι αρχαίοι βασιλείς κυβερνούσαν «ελέω Διός». Ο Φείδων κυβέρνησε «ελέω του πουγκιού». Η βασιλεία του δεν βασιζόταν σε γενεαλογικό δέντρο, αλλά σε ζυγαριά και χαλκό. Και αυτή η αλλαγή ήταν τόσο βαθιά, που η λέξη «τύραννος» άρχισε να σημαίνει κάτι τελείως διαφορετικό: έναν ηγέτη που δεν εκλέγεται, δεν κληρονομεί, αλλά επιβάλλεται μέσα από την οικονομική δύναμη.

Ο Φείδων έγινε ο αρχέτυπος του μοντέρνου άρχοντα. Πριν από αυτόν, το νόμισμα ήταν σχεδόν ανύπαρκτο. Μετά από αυτόν, το νόμισμα έγινε το ίδιο η εξουσία. Έλεγχος στα μέτρα, στον τρόπο ανταλλαγής, στην ίδια την αντίληψη για την αξία των πραγμάτων.

Στην πραγματικότητα, ήταν ο πρώτος που κατάλαβε ότι δεν χρειάζεται να έχεις στρατό, όταν μπορείς να ελέγχεις την οικονομία.