Η στιγμή που η Μαργαρίτα Παπανδρέου είδε το τέλος του γάμου της με τον Ανδρέα Παπανδρέου

Δεν τελειώνουν όλοι οι γάμοι με φωνές και χαρτιά διαζυγίου. Κάποιοι τελειώνουν με μια φωτογραφία, ένα κουτάλι, ένα περιοδικό. Η Μαργαρίτα Παπανδρέου θυμάται ακριβώς τη στιγμή που κατάλαβε ότι το τέλος δεν θα ήταν προσωρινό. Το περιγράφει με αξιοπρέπεια, χωρίς μίσος, χωρίς θόρυβο, στο αυτοβιογραφικό της βιβλίο «Έρωτας και Εξουσία».

Ένας φίλος της, ο Παναγιώτης, της έφερε το περιοδικό Εικόνες. Στο εξώφυλλο, φωτογραφία της ίδιας να κρατάει ένα πιάτο σούπα. Και στον πάτο του πιάτου, το κεφάλι της αεροσυνοδού. Εκείνης που πλέον ήταν γνωστή σε όλους. Η λεζάντα έγραφε: «Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν καμιά φορά». Ήταν λόγια του Ανδρέα Παπανδρέου, ελαφρώς παραποιημένα, από συνέντευξή του σε εφημερίδα. Τότε ήξερε. Δεν υπήρχε επιστροφή.

Λίγες μέρες αργότερα, η ίδια πήρε τον Ανδρέα τηλέφωνο. Δεν τον ρώτησε τίποτα. Δεν παρακάλεσε. Του είπε καθαρά:
«Έχω βρει δικηγόρο».
Και τότε εκείνος, σύμφωνα με τη δική της αφήγηση, απάντησε:
«Για όνομα του Θεού, Μαργαρίτα! Τι περισσότερο να κάνω;»

Ήταν μια στιγμή αποκάλυψης, αλλά όχι έντασης. Δεν χρειάστηκε καμία έκρηξη. Η ψυχική απόσταση είχε ήδη μεγαλώσει τόσο, που ο χωρισμός δεν ήταν ρήξη — ήταν αναγνώριση. Ούτε η μία πλευρά ξαφνιάστηκε, ούτε η άλλη έδωσε εξηγήσεις.

Όταν της ζήτησε να τον συνοδεύσει στο μνημόσυνο του πατέρα του, εκείνη δέχτηκε. Πήγαν μαζί στην Πάτρα. Οι εφημερίδες είδαν «επανένωση». Εκείνη είδε το αντίο. Ο Ανδρέας δήλωσε τότε δημόσια: «Επιστρέφω στις ρίζες και στη γυναίκα μου». Μα η Μαργαρίτα, όπως γράφει, δεν τον άκουσε καν να το λέει.

Ήξερε ότι το τέλος δεν είχε ανάγκη από λόγια. Ήταν ήδη γραμμένο σε εξώφυλλα, σιωπές, και βλέμματα. Όχι στα χαρτιά.