Η Βουλή των Ελλήνων θα είχε αετώματα, ανάγλυφα, κίονες και άλλες διακοσμήσεις αλλά με μια απόφαση όλα αυτά ακυρώθηκαν και έγινε σαν στρατώνας

Το 1836, στην Αθήνα που μόλις είχε γίνει πρωτεύουσα, ξεκινούσε να χτίζεται το πιο εντυπωσιακό κτήριο της εποχής. Ο Βαυαρός αρχιτέκτονας Φρίντριχ φον Γκαίρτνερ είχε φτάσει από το Μόναχο με εκατοντάδες σχέδια και φιλοδοξίες: να σχεδιάσει το παλάτι του Όθωνα, με αετώματα, γλυπτούς κίονες, ανάγλυφα και περίτεχνες διακοσμήσεις στις όψεις. Το κτήριο θα ήταν ένα ζωντανό μουσείο αρχιτεκτονικής δόξας, ένα σύμβολο δύναμης, βασιλείας και ελληνικής αναγέννησης.

Αλλά ο βασιλιάς Λουδοβίκος της Βαυαρίας, πατέρας του Όθωνα και κυρίως χρηματοδότης του έργου, είχε άλλη άποψη. Τα σχέδια του Γκαίρτνερ του φάνηκαν υπερβολικά. Με κόκκινο μολύβι διέγραψε όλα τα στολίδια. Δεν ήθελε τίποτα από όσα τον απομάκρυναν από τη βαυαρική λιτότητα. Ήθελε ένα αυστηρό νεοκλασικό μέγαρο, λιτό, επίπεδο, λειτουργικό. Τίποτα δεν θα πρόδιδε υπερβολή. Ο Γκαίρτνερ, βλέποντας τα διακοσμητικά του να ακυρώνονται ένα-ένα, φέρεται να είπε με πίκρα: «Ε, τώρα Μεγαλειότατε, απομένει ένας στρατώνας».

Κι όμως, ακόμα και με αυτή τη λιτότητα, κατάφερε να φτιάξει ένα κτήριο που έμεινε στην Ιστορία. Ένα ορθογώνιο τεράστιο μέγαρο με τέσσερις εξωτερικές πτέρυγες, δύο εσωτερικές αυλές, επιμελημένο μαρμάρινο κλιμακοστάσιο και απόλυτη συμμετρία. Αν και κόπηκαν τα στολίδια, ο αρχιτέκτονας πρόσθεσε λεπτομέρειες όπως ταινίες που ένωναν τα παράθυρα και προπύλαια με δωρικούς και ιωνικούς κίονες ώστε να σπάει η μονοτονία του όγκου.

Τα σχέδια που απέρριψε ο Λουδοβίκος ήταν δεκάδες. Μόνο ένα μικρό μέρος τους φυλάσσεται σήμερα στη Βουλή. Τα περισσότερα βρίσκονται στη συλλογή του Πολυτεχνείου του Μονάχου και θυμίζουν πως αυτό το κτήριο θα μπορούσε να έχει πολύ διαφορετική μορφή. Πιο φιλόδοξη, πιο καλλιτεχνική, πιο θεαματική.

Από τότε πέρασαν πυρκαγιές, πόλεμοι, αλλαγές χρήσης. Το παλάτι έγινε προσφυγικός ξενώνας, υπουργείο, ορφανοτροφείο, νοσοκομείο. Και τελικά, από το 1935, Βουλή των Ελλήνων. Όμως κάθε φορά που κοιτάς αυτό το γωνιώδες, αυστηρό μέγαρο στο Σύνταγμα, θυμήσου: κάποτε θα είχε ανάγλυφα, γλυπτά και αετώματα. Και μια μόνο απόφαση το μετέτρεψε σε «στρατώνα».