Είχαν οι Αρχαίοι Έλληνες δυσανεξία στη λακτόζη;

Η σχέση των αρχαίων Ελλήνων με το γάλα ήταν ιδιαίτερη και αρκετά διαφορετική από τη σύγχρονη διατροφή. Ενώ το γάλα χρησιμοποιούνταν κυρίως για την παρασκευή τυριών και άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων, η άμεση κατανάλωσή του από ενήλικες ήταν σχετικά περιορισμένη. Ένας από τους λόγους ήταν η δυσανεξία στη λακτόζη, η οποία δεν είναι φαινόμενο της σύγχρονης εποχής, αλλά εμφανιζόταν και τότε.

Έρευνες σε αρχαία οστά και γονιδιώματα έχουν δείξει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι εκείνης της περιόδου δεν είχαν αναπτύξει τη γενετική μετάλλαξη που επιτρέπει την κατανάλωση λακτόζης στην ενήλικη ζωή. Αυτό εξηγεί γιατί το γάλα θεωρούνταν περισσότερο κατάλληλο για παιδιά, ενώ οι ενήλικες προτιμούσαν το τυρί ή άλλα προϊόντα που είχαν υποστεί ζύμωση. Η διαδικασία αυτή αφαιρούσε μεγάλο μέρος της λακτόζης, καθιστώντας τα προϊόντα πιο εύπεπτα.

Επιπλέον, οι αρχαίοι Έλληνες εκτιμούσαν το γάλα ως πρώτη ύλη για θρησκευτικές τελετές και προσφορές. Το γάλα κατσίκας και προβάτου ήταν πιο διαδεδομένο από το αγελαδινό, κυρίως λόγω της γεωγραφίας και της κτηνοτροφίας της εποχής. Παρότι υπήρχαν κοινότητες που κατανάλωναν γάλα σε μεγαλύτερες ποσότητες, αυτές ήταν μάλλον εξαιρέσεις.

Συνολικά, η δυσανεξία στη λακτόζη επηρέαζε τις διατροφικές επιλογές των αρχαίων Ελλήνων και συνέβαλε στη διαμόρφωση των γαστρονομικών τους παραδόσεων, οι οποίες επικεντρώνονταν σε πιο επεξεργασμένα γαλακτοκομικά προϊόντα.