Είχε πάρει χρυσό στους Ολυμπιακούς, αλλά δεν έμεινε πίσω. Πήγε στο μέτωπο και πέθανε με πυρετό στα 24 του
Δεν έμεινε στην ασφάλεια των μεταλλίων. Ο Ολυμπιονίκης Κωνσταντίνος Τσικλητήρας πήγε στο μέτωπο και πέθανε στα 24 του από μηνιγγίτιδα.
Το 1912 στην Ολυμπία, ο κόσμος παραληρούσε. Ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας, με ένα άλμα 3.37 μέτρα στο μήκος άνευ φοράς, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο για την Ελλάδα. Ήταν το καμάρι της Πύλου και όλης της χώρας. Είχε ήδη τέσσερα Ολυμπιακά μετάλλια σε δύο διοργανώσεις. Ήταν το παιδί που έκανε υπερήφανους φτωχούς και πλούσιους.
Όμως όταν ξέσπασε ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος, δεν κρύφτηκε πίσω από τις δόξες του. Παραιτήθηκε από τη θέση του στην Εθνική Τράπεζα και κατατάχθηκε ως εθελοντής. Όχι επειδή τον υποχρέωσε κάποιος. Επειδή πίστευε πως αυτό είναι το σωστό. Το όνομά του έπαψε να συνοδεύεται από αριθμούς αλμάτων και έγινε απλά «στρατιώτης».
Στο μέτωπο μολύνθηκε από μηνιγγίτιδα. Δεν πέθανε με τραύμα από εχθρικό βλήμα, αλλά με πυρετό, σε νοσοκομείο της Λάρισας. Ήταν 24 χρονών. Είχε δώσει στη χώρα του όλα όσα μπορούσε ένας νέος άντρας να δώσει: δόξα, περηφάνια, και στο τέλος, τη ζωή του.
Η Πύλος τον τίμησε με άγαλμα, αλλά η χώρα δεν του έχει χαρίσει την παρουσία που του αξίζει στα σχολικά βιβλία. Δεν ήταν μόνο Ολυμπιονίκης. Ήταν σύμβολο ενός κόσμου που πίστευε ότι πρώτα πολεμάς και μετά περηφανεύεσαι. Και όχι το αντίστροφο.