Ύδρα : Πώς ένας άνυδρος βράχος έγινε ναυτική δύναμη της Επανάστασης
Από άνυδρος βράχος και εξορία Σαμίων η Ύδρα εξελίχθηκε σε ισχυρό ναυτικό κέντρο και πρωταγωνίστρια του 1821
Όποιος σταθεί μπροστά στον γυμνό βράχο της Ύδρας βλέπει ένα νησί σκληρό. Λίγο νερό, πέτρα που καίει το καλοκαίρι, πλαγιές που κόβουν την ανάσα. Οι πρώτοι άνθρωποι που έφτασαν εδώ γύριζαν συχνά το βλέμμα προς την Αργολίδα. Εκεί υπήρχαν χωράφια με σιτάρι και κριθάρι, πηγάδια, ζώα δεμένα σε αυλές.
Η καθημερινή τους ζωή δεν χωρούσε αυταπάτες. Περνούσαν απέναντι με μικρές βάρκες για να ανταλλάξουν προϊόντα και να ζητήσουν στήριξη. Η Ύδρα βρέθηκε κάτω από την επιρροή της Ερμιόνης και λειτούργησε σαν προέκτασή της. Το νησί έδινε όρμους και ψάρια, η στεριά έδινε τροφή και προστασία.
Στον 6ο αιώνα πΧ κατέφθασαν εξόριστοι από τη Σάμο. Ο Πολυκράτης είχε επιβληθεί στο νησί τους και όσοι στάθηκαν απέναντί του αναζήτησαν τόπο να κρυφτούν. Πάτησαν στον βράχο της Ύδρας με λίγα υπάρχοντα. Έστησαν πρόχειρα σπίτια, μάζεψαν νερό σε στέρνες, δοκίμασαν να καλλιεργήσουν μικρές εκτάσεις. Η γη δεν τους χάρισε πολλά.
Μπροστά στην ανάγκη πήραν μια απόφαση που φαίνεται ψυχρή. Πούλησαν το νησί στους Τροιζήνιους. Η Τροιζήνα διέθετε στόλο και άνδρες που γνώριζαν τα περάσματα του Αργολικού. Από τα υψώματα της Ύδρας μπορούσαν να παρακολουθούν καράβια που κατευθύνονταν προς τον Σαρωνικό. Οι όρμοι πρόσφεραν καταφύγιο σε πλοία με πανιά που έψαχναν απάνεμο σημείο.
Δεν υψώθηκαν μεγάλα τείχη. Μικρές εγκαταστάσεις, αποθήκες και πρόχειρα κτίσματα κάλυπταν τις ανάγκες. Το νησί παρέμεινε για αιώνες με λίγους κατοίκους. Τα ίχνη τους φαίνονται σε ερείπια και σκόρπια όστρακα.
Μετά τον 15ο αιώνα έφτασαν αρβανίτικες οικογένειες. Άνθρωποι μαθημένοι σε φτωχό τόπο, με κοπάδια και λίγα εργαλεία. Έχτισαν πέτρινα σπίτια κολλημένα στο έδαφος για να αντέχουν τον άνεμο. Γρήγορα στράφηκαν στη θάλασσα. Μικρά καΐκια βγήκαν για ψάρεμα και μεταφορές. Κάθε ταξίδι έφερνε λίγα νομίσματα, λίγο σιτάρι, λίγο λάδι.
Απο τα καΐκια στα μεγάλα ιστιοφόρα
Στον 18ο αιώνα τα καΐκια έγιναν μεγάλα ιστιοφόρα. Στο λιμάνι έβλεπες σκαριά να φορτώνουν βαρέλια με σιτάρι από τη Μαύρη Θάλασσα, ξυλεία, υφάσματα. Υδραίοι καπετάνιοι έδεναν σε λιμάνια της Ρωσίας και της Ιταλίας. Τα κέρδη μετριούνταν σε μερίδια πλοίων και σε πέτρινα σπίτια που υψώνονταν πάνω από το λιμάνι. Τα αρχοντικά χτίστηκαν με χοντρά τείχη και μικρά παράθυρα για να αντέχουν σε επιδρομές.
Όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821 τα ίδια καράβια άλλαξαν ρότα. Φόρτωσαν κανόνια και πυρίτιδα. Πήραν μέρος σε αποκλεισμούς και ναυμαχίες. Στο κατάστρωμα στέκονταν καπετάνιοι που μέχρι χθες μετρούσαν φορτία σιταριού. Ο βράχος που κάποτε πουλήθηκε για να εξασφαλιστεί προστασία έστελνε τώρα πλοία στον Αγώνα.
Με πληροφορίες απο hydra.gr
Δείτε το video