Πριν γίνει κυρίαρχος της Ρώμης, ο Ιούλιος Καίσαρας ήταν όμηρος σε ελληνικά νερά
Ο νεαρός Ιούλιος Καίσαρας αιχμαλωτίστηκε το 75 πΧ από Κίλικες πειρατές στο Αιγαίο, χλεύασε τους δεσμώτες του και, μόλις ελευθερώθηκε, επέστρεψε για να τους σταυρώσει, σε ένα επεισόδιο που προανήγγειλε τον μελλοντικό κυρίαρχο της Ρώμης.
Το 75 πΧ στο ανατολικό Αιγαίο ένας νεαρός Ρωμαίος ευγενής κοιμόταν σε πρόχειρο κατάλυμα πειρατών και τους διέταζε να κάνουν ησυχία. Ο Ιούλιος Καίσαρας όμηρος σε ελληνικά νερά δεν έμοιαζε με φοβισμένο αιχμάλωτο. Εμοιαζε με άνθρωπο που ήδη θεωρούσε τον εαυτό του ανώτερο από τους δεσμώτες του.
Η σύλληψη στη Φαρμακούσσα
Το πλοίο του ταξίδευε προς τη Ρόδο όταν Κίλικες πειρατές το περικύκλωσαν κοντά στη Φαρμακούσσα. Η περιοχή βρισκόταν τότε στον πυρήνα της πειρατικής δράσης του Αιγαίου. Οι άνδρες τον συνέλαβαν και ζήτησαν λύτρα είκοσι ταλάντων.
Η απάντησή του δεν ήταν ικεσία. Τους ειρωνεύτηκε. Τους είπε ότι δεν γνωρίζουν ποιον κρατούν και τους πρότεινε να απαιτήσουν πενήντα. Οι πειρατές συμφώνησαν. Για σαράντα περίπου ημέρες έζησε ανάμεσά τους σαν παράδοξος φιλοξενούμενος.
Εγραφε ποιήματα και λόγους και τους ανάγκαζε να τα ακούν. Αν δεν χειροκροτούσαν, τους αποκαλούσε αγράμματους βαρβάρους. Οταν ήθελε να ξεκουραστεί, τους πρόσταζε να σιωπήσουν. Συχνά τους επαναλάμβανε ότι όταν ελευθερωθεί θα τους σταυρώσει. Εκείνοι γελούσαν. Θεωρούσαν την απειλή μέρος της αλαζονείας του.
Η επιστροφή από τη Μίλητο
Μόλις καταβλήθηκαν τα λύτρα και αφέθηκε ελεύθερος, ο Ιούλιος Καίσαρας όμηρος σε ελληνικά νερά μετατράπηκε αμέσως σε διώκτη. Πήγε στη Μίλητο, συγκέντρωσε πλοία και άνδρες και έπλευσε ξανά προς τη Φαρμακούσσα.
Εντόπισε τους ίδιους πειρατές, τους συνέλαβε και τους παρέδωσε στις αρχές. Οταν διαπίστωσε ότι οι ρωμαϊκοί αξιωματούχοι διστάζουν, ανέλαβε ο ίδιος την εκτέλεση. Τους σταύρωσε όπως είχε υποσχεθεί, αφού προηγουμένως διέταξε να θανατωθούν για να μειωθεί το μαρτύριο.
Μια σκηνή που προανήγγειλε το μέλλον
Η αιχμαλωσία στο Αιγαίο δεν αποτελεί απλώς επεισόδιο νεότητας. Αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που δεν αναγνώριζε ανωτερότητα σε κανέναν και που μετέτρεπε την ταπείνωση σε επίδειξη ισχύος. Δείχνει επίσης πόσο βαθιά είχε ριζώσει η πειρατεία στα ελληνικά νερά, σε σημείο ώστε να συλλαμβάνει Ρωμαίους αριστοκράτες χωρίς φόβο.
Λίγα χρόνια αργότερα η Ρώμη θα κινητοποιούσε τεράστιες δυνάμεις για να καθαρίσει τη Μεσόγειο. Ομως πριν από τους μεγάλους νόμους και τις εκστρατείες, ένας νεαρός που γελούσε μέσα στην αιχμαλωσία του είχε ήδη χαράξει τη δική του απάντηση.