Ισχύει ότι ο Μέγας Αλέξανδρος άφησε 3 τελευταίες επιθυμίες πριν πεθάνει; Αυτή με τους γιατρούς, αυτή με το χρυσό και αυτή με τα χέρια;

Η ιστορία έχει συγκινήσει εκατομμύρια ανθρώπους: λίγο πριν πεθάνει, ο Μέγας Αλέξανδρος –σύμφωνα με τα λεγόμενα– κάλεσε τους στρατηγούς του και τους ζήτησε να πραγματοποιήσουν τρεις τελευταίες επιθυμίες. Πρώτον, να μεταφέρουν το φέρετρό του μόνο οι γιατροί του. Δεύτερον, να σκορπίσουν τον χρυσό του στη διαδρομή προς τον τάφο. Και τρίτον, να αφήσουν τα χέρια του να κρέμονται έξω από το φέρετρο, για να δείξει ότι φεύγει όπως ήρθε: με άδεια χέρια. Αλλά όλα αυτά… είναι μύθος.

Καμία αρχαία πηγή δεν αναφέρει τέτοιες επιθυμίες. Ούτε ο Πλούταρχος, ούτε ο Αρριανός, ούτε ο Διόδωρος, ούτε ο Κούρτιος Ρούφος καταγράφουν κάτι παρόμοιο. Αντίθετα, περιγράφουν έναν Αλέξανδρο σε υψηλό πυρετό, να παραλύει σταδιακά, να μην μπορεί να μιλήσει τις τελευταίες μέρες και να πεθαίνει μέσα σε σιωπή. Όταν ρωτήθηκε, σύμφωνα με τις πηγές, «σε ποιον αφήνεις την αυτοκρατορία;», απάντησε: «Τῷ κρατίστῳ» — Στον ικανότερο. Τίποτα άλλο.

Η εικόνα με τους γιατρούς που κουβαλούν το φέρετρο είναι συμβολική και μεταγενέστερη. Δεν υπάρχει σε κανένα αρχαίο χειρόγραφο. Η επιθυμία να σκορπιστεί ο χρυσός είναι κλασική θρησκευτική παραβολή για τη ματαιότητα του πλούτου. Και τα χέρια που κρέμονται από το φέρετρο θυμίζουν περισσότερο ιστορίες χριστιανικών μαρτύρων ή ανατολικών διδασκαλιών, όχι τον θάνατο ενός Μακεδόνα στρατηλάτη.

Ο μύθος με τις τρεις επιθυμίες εμφανίστηκε στις αρχές του 21ου αιώνα, σε ιστοσελίδες αυτοβελτίωσης και κείμενα εμπνευσμένα από πνευματικότητα. Είναι όμορφος, συγκινητικός και γεμάτος μηνύματα για τη ζωή, αλλά δεν έχει καμία ιστορική βάση.

Ο αληθινός Αλέξανδρος δεν πέθανε με παρηγορητικά λόγια. Πέθανε νέος, χωρίς διάδοχο, αφήνοντας πίσω του ένα αχανές, ασταθές βασίλειο και έναν κόσμο που ετοιμαζόταν να χωριστεί στα δύο.