Ήταν γιατρός, εφευρέτης, γλωσσολόγος, αιγυπτιολόγος, μουσικός και φυσικός. Κανείς όμως δεν καταλάβαινε τι έλεγε.
Ήξερε τα πάντα: από το φως μέχρι τις γλώσσες και τα ιερογλυφικά.
Όταν ο Thomas Young πέθανε το 1829, άφησε πίσω του μία λίστα έργων που θα έκαναν δέκα διαφορετικούς ανθρώπους να μοιάζουν με εγκυκλοπαίδεια. Ήταν ο πρώτος που περιέγραψε τι είναι πραγματικά το φως: κύμα, όχι σωματίδιο. Έδειξε πώς βλέπει το ανθρώπινο μάτι. Προσδιόρισε το τι σημαίνει χρώμα. Έδωσε όνομα στην έννοια της ενέργειας. Έγραψε για τη γλώσσα, τη μουσική, τη φυσιολογία. Κι όμως, όταν μιλούσε στους άλλους, τους μπέρδευε τόσο πολύ που δεν καταλάβαιναν ούτε τι προσπαθούσε να τους πει.
Στο Βασιλικό Ναυαρχείο, παρουσίασε μια εξίσωση για την ελαστικότητα των υλικών — τη σταθερά που σήμερα ονομάζουμε Young’s Modulus. Την έγραψε με τέτοιο τρόπο, που ένας αξιωματούχος απάντησε: «Η επιστήμη είναι σεβαστή στους Λόρδους… αλλά το κείμενό σας είναι ακατανόητο.»
Αυτός ήταν ο Thomas Young. Ένας άνθρωπος που ήξερε τα πάντα, αλλά τα έλεγε σαν να μην ήθελε να τον καταλάβει κανείς.
Σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών, μιλούσε και διάβαζε δεκατρείς γλώσσες, από Αραμαϊκά και Γε’εζ μέχρι Περσικά. Έλυσε τους πρώτους γρίφους της Ροζέττης και βοήθησε να ανοίξει ο δρόμος για την αποκρυπτογράφηση των αιγυπτιακών ιερογλυφικών. Αλλά πάντα με τρόπο τόσο σύνθετο, που χρειάστηκαν χρόνια για να καταλάβουν οι επόμενοι τι ακριβώς είχε κάνει.
Ως γιατρός, περιέγραψε για πρώτη φορά τον αστιγματισμό και εξήγησε πώς αλλάζει ο φακός του ματιού για να δούμε κοντά ή μακριά. Ως φυσικός, απέδειξε το φαινόμενο της παρέμβασης του φωτός και εδραίωσε την κυματική θεωρία. Ως φιλόλογος, ταξινόμησε 400 γλώσσες και εισήγαγε τον όρο Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. Ως μουσικός, πρότεινε ένα νέο σύστημα κουρδίσματος.
Και παρ’ όλα αυτά, έζησε με τη φήμη του ανθρώπου που κανείς δεν καταλάβαινε. Όχι γιατί ήταν αλαζόνας, αλλά γιατί ο τρόπος σκέψης του απλώς δεν χώραγε στον τρόπο που λειτουργούσαν οι άλλοι.
Πέθανε στα 55 του. Στο μνήμα του γράφει πως «διέλυσε το σκοτάδι που κάλυπτε τους ιερογλυφικούς και το φως». Μα έξω από τον κύκλο των επιστημόνων, λίγοι θυμούνται το όνομά του.
Ίσως γιατί δεν αρκεί να ξέρεις τα πάντα. Πρέπει και να ξέρεις να τα πεις.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
