Ήταν να γίνει βασιλιάς της Ελλάδας. Έγινε στρατηγός της Γαλλίας, επιβίωσε από αυτοκτονία και κατέληξε ήρωας στην Ελβετία

Το 1862, η Ελλάδα έψαχνε νέο βασιλιά. Ανάμεσα στα ονόματα που έπεσαν στο τραπέζι, υπήρχε και ένας Γάλλος στρατηγός. Το όνομά του: Σαρλ-Ντενί Μπουρμπακί. Το επώνυμο, ξένο. Η καταγωγή, ελληνική. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος Βούρβαχης, είχε σκοτωθεί το 1827, πολεμώντας για την ελληνική Επανάσταση. Ο γιος του όμως δεν έζησε στην Ελλάδα. Μεγάλωσε στη Γαλλία και έγινε στρατηγός.

Ο Μπουρμπακί υπηρέτησε στους Ζουάβους, στην Κριμαία, στην Αλγερία και στους πολέμους της Ιταλίας. Ανέβηκε γρήγορα, έγινε στρατηγός, διοικητής ολόκληρων σωμάτων στρατού και συμμετείχε σε κρίσιμες μάχες του 19ου αιώνα. Ήταν γενναίος, αποφασιστικός, αλλά και ευγενικός. Δεν αγαπούσε την πολιτική. Γι’ αυτό και όταν του προτάθηκε να ανέβει στον θρόνο της Ελλάδας, αρνήθηκε. Δεν ήθελε στέμμα. Ήθελε στολή.

Το 1870, ξέσπασε ο Γαλλοπρωσικός Πόλεμος. Ο Ναπολέων Γ΄ τού ανέθεσε κρίσιμο ρόλο. Αλλά η κατάσταση ξέφυγε. Οι Πρώσοι προέλαυναν, και η στρατιά του Μπουρμπακί, ανεκπαίδευτη και άσχημα εξοπλισμένη, άρχισε να χάνει έδαφος. Μετά από αλλεπάλληλες μάχες, βρέθηκε περικυκλωμένος. Πεινασμένοι, εξαντλημένοι, με παγωμένα χέρια, 150.000 άντρες προσπαθούσαν να σωθούν.

Ο Μπουρμπακί έδωσε διαταγή υποχώρησης προς την Ελβετία. Ήξερε ότι είχε χάσει. Δεν άντεχε την ταπείνωση. Τη νύχτα της 26ης Ιανουαρίου 1871, έβαλε το πιστόλι στο μέτωπό του και πάτησε τη σκανδάλη. Όμως η σφαίρα διαλύθηκε. Το όπλο εκπυρσοκρότησε, αλλά δεν τον σκότωσε. Το πρόσωπό του τραυματίστηκε, αλλά η ζωή του σώθηκε. Σαν κάτι να του έλεγε ότι δεν είχε τελειώσει.

Μεταφέρθηκε στην Ελβετία μαζί με 87.000 στρατιώτες και 12.000 άλογα. Εκεί δεν τους φέρθηκαν σαν ηττημένους. Τους υποδέχθηκαν σαν ανθρώπους που έφτασαν στα όριά τους. Τους τάισαν, τους θεράπευσαν και τους κράτησαν μέχρι να γυρίσουν στη Γαλλία. Η πορεία αυτή έμεινε στην ιστορία ως «η στρατιά του Μπουρμπακί» και η υποδοχή τους από την Ελβετία θεωρείται μία από τις πιο έντονες πράξεις ουδετερότητας και ανθρωπιάς του 19ου αιώνα.

Ο Μπουρμπακί επέστρεψε. Συνέχισε να υπηρετεί. Δεν εγκατέλειψε το καθήκον του. Αποστρατεύτηκε το 1881 και πέθανε το 1897. Ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να είχε γίνει βασιλιάς, αλλά διάλεξε να πολεμήσει. Που βρέθηκε στα σύνορα της ζωής και του θανάτου, αλλά η ζωή τον κράτησε λίγο ακόμα.