Ήταν ο πιο διάσημος συγγραφέας, έγραψε για την αθωότητα, αλλά φέρθηκε στη γυναίκα του σαν σκουπίδι.
Την έδιωξε, της πήρε τα παιδιά, και τη δυσφήμισε δημοσίως. Ο Dickens έγραφε για τη δικαιοσύνη, αλλά δεν την εφάρμοσε στο ίδιο του το σπίτι.
Ο Charles Dickens έγραψε για παιδιά που δεν είχαν να φάνε. Για γυναίκες που η κοινωνία καταπατούσε. Για αθώους που τους συνέθλιβε το σύστημα. Οι ήρωές του ήταν τρυφεροί, αδικημένοι, αθώοι. Στα βιβλία του έκλαιγες. Στη ζωή του, όμως, δεν ίσχυε το ίδιο.
Ήταν παντρεμένος με την Catherine Hogarth. Μαζί έκαναν δέκα παιδιά. Εκείνη άφησε τη δική της ζωή για να στηρίξει τη δική του. Του στάθηκε σε όλα. Μέχρι που δεν της το επέτρεψε άλλο. Το 1858, ο Dickens αποφάσισε να την διώξει. Κυριολεκτικά. Την έστειλε να ζει αλλού. Της πήρε τα παιδιά, της πήρε το σπίτι, της πήρε τη φωνή.
Όταν οι φήμες άρχισαν να κυκλοφορούν ότι ο Dickens είχε δεσμό με μια πολύ νεότερη ηθοποιό, την Ellen Ternan, δεν προσπάθησε να ηρεμήσει τα πράγματα. Έγραψε ανοιχτή επιστολή στον Τύπο. Δεν αρνήθηκε τις φήμες. Αντίθετα, χαρακτήρισε τη γυναίκα του «ψυχικά ασταθή» και υπονόησε ότι δεν ήταν κατάλληλη μάνα. Η Catherine δεν απάντησε ποτέ. Δεν της επετράπη.
Η κόρη τους, Kate Dickens, μίλησε δεκαετίες αργότερα. Είπε: «Ο πατέρας μου δεν ήταν καλός άνθρωπος. Η μητέρα μου υπέφερε πολύ.» Κι εκείνος; Συνέχισε να γράφει. Για καλοσύνη, για συγχώρεση, για ευαισθησία. Όχι για την αλήθεια.
Ο Dickens δεν παντρεύτηκε ποτέ την Ellen Ternan. Αλλά οι περισσότεροι βιογράφοι πιστεύουν ότι συζούσαν κρυφά. Εκείνος είχε φροντίσει να χαθούν τα περισσότερα γράμματα και ημερολόγια της εποχής. Ό,τι δεν έγραφε με πένα, έσβηνε με εξουσία.
Η Catherine, μέχρι τον θάνατό της, δεν ξαναείδε σχεδόν κανένα από τα παιδιά της. Δεν έγραψε ποτέ δημόσια. Μόνο λίγο πριν φύγει, παρέδωσε σε εφημερίδα ένα γράμμα που της είχε γράψει ο ίδιος ο Charles, όπου παραδεχόταν ότι η σχέση με την Ellen υπήρχε. Ήταν η μόνη στιγμή που είπε σιωπηλά την αλήθεια της.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
