Ήταν πριγκίπισσα της Ελλάδας. Νοσοκόμα στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, παραιτήθηκε από τα βασιλικά προνόμια γιατί παντρεύτηκε έναν κοινό θνητό
Ήταν πριγκίπισσα της Ελλάδας. Έγινε νοσοκόμα στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και παραιτήθηκε από τους τίτλους της για να παντρευτεί έναν κοινό θνητό.
Γεννήθηκε το 1913 στο βασιλικό παλάτι της Αθήνας, τελευταία κόρη του βασιλιά Κωνσταντίνου Α’ και της βασίλισσας Σοφίας της Πρωσίας. Η πριγκίπισσα Αικατερίνη, ή «Katherine of Greece and Denmark», όπως την αποκαλούσαν στα ξένα ανάκτορα, μεγάλωσε μέσα στην αβεβαιότητα των ανατροπών της ελληνικής μοναρχίας. Πέρασε τα πρώτα της παιδικά χρόνια μέσα σε φωτιές, εξορίες και πολιτικές διώξεις. Σε ηλικία τριών ετών γλίτωσε από πυρκαγιά στο Τατόι, ενώ στα τέσσερά της είχε ήδη γνωρίσει την εξορία στη Σιξιλιάνικη Παλέρμο.
Από μικρή έδειξε ότι δεν την ενδιέφερε ο χρυσός του θρόνου. Σπούδασε στην Αγγλία και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Ιταλία με τη μητέρα της και τις αδελφές της. Δεν έζησε ποτέ με το βάρος μιας ζωής αυλικής, αλλά πιο κοντά σε μια καθημερινότητα που την καθόριζε η ανθρωπιά και όχι η καταγωγή. Όταν ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, δεν έμεινε αμέτοχη. Εντάχθηκε ως εθελόντρια νοσοκόμα στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό και υπηρέτησε στην Αλεξάνδρεια και το Κέιπ Τάουν, φροντίζοντας τραυματίες και κυρίως στρατιώτες που είχαν χάσει την όρασή τους από τις μάχες. Ήταν μια πριγκίπισσα που έπλενε πληγές.
Το 1946, σε ένα πλοίο που ταξίδευε από την Αίγυπτο προς την Αγγλία, γνώρισε τον Richard Brandram, έναν Βρετανό αξιωματικό πυροβολικού. Τρεις εβδομάδες μετά την επιστροφή τους στο Λονδίνο, αρραβωνιάστηκαν. Ο πατέρας της δεν ζούσε, οι αδελφοί της ήταν βασιλείς, αλλά εκείνη προτίμησε τον απλό αξιωματικό που δεν είχε στέμμα. Για να τον παντρευτεί, έπρεπε να παραιτηθεί από κάθε τίτλο και προνόμιο. Δεν δίστασε. Στις 21 Απριλίου 1947 παντρεύτηκαν σε διπλή τελετή, ορθόδοξη και αγγλικανική, στο βασιλικό παλάτι της Αθήνας. Από τότε και μέχρι τον θάνατό της, δεν ήταν πριγκίπισσα. Ήταν Lady Katherine Brandram – ένας τίτλος που της δόθηκε απλώς τιμητικά από τον βασιλιά της Αγγλίας.
Δεν ξαναζήτησε τίποτα από το ελληνικό κράτος. Ζούσε στο Λονδίνο, στο Μάρλοου του Μπάκιγχαμ, και έδινε το παρών σε βαφτίσια, μνημόσυνα και γάμους συγγενών της μόνο όταν καλούταν. Έκανε έναν γιο, κράτησε επαφή με την ελληνική κοινότητα και όταν πέθανε το 2007, ενταφιάστηκε δίπλα στον άντρα της στο Τατόι. Ήταν 94 ετών.
Ήταν η τελευταία επιζήσασα δισέγγονη της βασίλισσας Βικτωρίας της Αγγλίας. Μα πάνω απ’ όλα, ήταν η τελευταία που έδειξε πως η ανθρώπινη επιλογή μπορεί να είναι πιο ισχυρή από τα προνόμια του αίματος