Ήθελαν γιο και έκαναν κόρη. Η απογοήτευση μεγάλη, δεν ήξεραν όμως ότι αυτή η κόρη θα λατρευτεί από όλη τη χώρα και τον κόσμο ολόκληρο

Όταν στις 1 Ιουλίου 1961, στο αρχοντικό των Σπένσερ στο Σάντριγχαμ, γεννήθηκε η Νταϊάνα, δεν υπήρξαν πανηγυρισμοί. Οι γονείς της, ο Τζον Σπένσερ και η Φράνσις Σπένσερ, περίμεναν ένα αγόρι. Η οικογένεια ήθελε έναν διάδοχο για να συνεχίσει το όνομα των Σπένσερ, ειδικά μετά την τραγωδία του πρώτου γιου τους, που είχε πεθάνει λίγες ώρες μετά τη γέννησή του. Όμως, στη θέση του πολυπόθητου κληρονόμου ήρθε ένα ξανθό, χαμογελαστό κοριτσάκι.

Η ίδια η Νταϊάνα είχε αργότερα πει ότι ήξερε πως “ήταν η κόρη που έπρεπε να είναι γιος”. Αυτή η σκιά την ακολούθησε από νωρίς. Η σχέση των γονιών της επιδεινώθηκε, οι καβγάδες έγιναν καθημερινότητα, και λίγα χρόνια μετά, η μητέρα της εγκατέλειψε την οικογένεια. Ο πατέρας της πήρε την επιμέλεια, αλλά το διαζύγιο είχε ήδη χαράξει βαθιά την παιδική της ηλικία.

Η κόρη που κανείς δεν περίμενε, αλλά ο κόσμος λάτρεψε

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τότε ότι αυτό το κορίτσι, που γεννήθηκε σε μια οικογένεια γεμάτη προσδοκίες και απογοητεύσεις, θα γινόταν η αγαπημένη πριγκίπισσα του λαού. Ότι τα μάτια όλου του κόσμου θα την παρακολουθούσαν και ότι η καρδιά της Αγγλίας θα χτυπούσε για εκείνη.

Η Νταϊάνα μεγάλωσε με μια ευαισθησία που ξεχώριζε. Δεν έμοιαζε με τις τυπικές αριστοκράτισσες της εποχής. Όταν μπήκε στη βασιλική οικογένεια, φέρνοντας μια απλότητα και ανθρωπιά που δεν υπήρχε πριν, οι άνθρωποι την ερωτεύτηκαν. Τα νοσοκομεία, τα ορφανοτροφεία, τα στρατόπεδα προσφύγων έγιναν το βασίλειό της. Η αγκαλιά της ήταν μεγαλύτερη από την τιάρα της.

Η τραγική της ιστορία είναι γνωστή. Ο γάμος με τον Κάρολο, οι εξωσυζυγικές σχέσεις, η μάχη με τη μοναξιά και η αγάπη που έβρισκε μόνο στον κόσμο που τη λάτρευε.

Αν είχαν κάνει γιο…

Αν η οικογένεια Σπένσερ είχε αποκτήσει τότε έναν γιο, ίσως η ιστορία να ήταν τελείως διαφορετική. Δεν θα υπήρχε η πριγκίπισσα Νταϊάνα όπως τη γνωρίσαμε. Δεν θα υπήρχε η γυναίκα που άλλαξε το βρετανικό παλάτι, που έφερε τη βασιλεία πιο κοντά στους ανθρώπους.

Και σήμερα, δεκαετίες μετά τον τραγικό της θάνατο, η εικόνα της είναι ακόμα ζωντανή. Όχι ως βασίλισσα, αλλά ως κάτι πολύ πιο μεγάλο: ως η πριγκίπισσα των καρδιών.