Κρυογονική: Αξίζει να δώσεις 195.000 ευρώ και να καταψυχθείς για να ζήσεις για πάντα;
Αξίζει να δώσεις 195.000 ευρώ για την κρυογονική και να ζήσεις για πάντα; Δες την επιστημονική, ηθική και κοινωνική ανάλυση.
Η κρυογονική, η υπόσχεση να καταψυχθείς και να διατηρηθείς για πάντα, φαίνεται σαν μια τεχνολογική όαση στην έρημο του θανάτου. 195.000 ευρώ, ακριβώς το ποσό που απαιτείται για την κατάψυξη ενός σώματος, και το όνειρο της αθανασίας γίνεται μία πραγματικότητα, τουλάχιστον θεωρητικά. Αλλά αξίζει πραγματικά να αγοράσει κανείς τη ζωή με χρήματα, να καταργήσει τη φυσική πορεία της ύπαρξης και να παραμείνει «αιώνιος» σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει;
Είναι αλήθεια ότι η επιστήμη, με τις αμέτρητες δυνατότητες της, δεν έχει σταματήσει να προκαλεί τα όρια της ανθρώπινης ύπαρξης. Η κρυογονική, το να σταματήσεις τον χρόνο του σώματος και να τον κρατήσεις αναλλοίωτο, μοιάζει με έναν φιλόδοξο πειραματισμό της φύσης. Ωστόσο, η ίδια η διαδικασία θέτει ερωτήματα πιο βαθιά και πιο δύσκολα από την επιστημονική πρόοδο: είναι ο θάνατος πράγματι κάτι που πρέπει να ξεγελάσουμε; Η θνητότητα είναι το μόνο σίγουρο χαρακτηριστικό της ανθρώπινης ύπαρξης. Η προσπάθεια να ξεφύγουμε από αυτήν, να την παλέψουμε με τεχνολογίες και χρήματα, δεν μπορεί παρά να φέρει μία αναστάτωση στην ισορροπία που η ίδια η φύση θέτει.
Αναρωτιέται κανείς, πόσο νόημα έχει η ζωή αν μπορούμε να την παρατείνουμε, αλλά δεν μπορούμε να την ξαναδώσουμε με τον ίδιο τρόπο. Αν καταψυχθείς και αναστηθείς, θα είσαι πραγματικά ο ίδιος άνθρωπος; Οι προσωπικές μας αναμνήσεις, τα συναισθήματα που μας καθορίζουν, θα είναι παρόντα στην «επανεμφάνισή» μας, ή θα έχει απομείνει μόνο το σώμα, κενό από την ψυχή;
Αν εξετάσουμε την κρυογονική θρησκευτικά, η έννοια της αναπαλλοτρίωτης ζωής έρχεται σε αντίθεση με τη φιλοσοφία της αθανασίας μέσω της ανθρώπινης παρέμβασης. Η πίστη μας διδάσκει ότι ο θάνατος είναι το τέλος της φυσικής ζωής, και η αληθινή αναγέννηση έρχεται μόνο μέσω του Θεού και της ανάστασης. Προσπάθεια να αναβιώσουμε τη ζωή με την τεχνολογία μπορεί να θεωρηθεί ως παρέμβαση στην προνοητικότητα του Θεού, που μας καλεί να αναγνωρίσουμε τη φθαρτότητα μας και να αποδεχτούμε τη ζωή ως δώρο και όχι ως κάτι που μπορούμε να ελέγξουμε ή να διατηρήσουμε με ανθρώπινες δυνάμεις.
Η κρυογονική θέτει ένα φιλοσοφικό ερώτημα: Τι είναι τελικά η ζωή αν μπορούμε να την παγώσουμε, να την «κρατήσουμε» και να την επαναφέρουμε; Η ζωή δεν είναι κάτι που μπορεί να αποθηκευτεί ή να «διορθωθεί» με τεχνολογία. Είναι μια πορεία με αρχή και τέλος, ένα ταξίδι που έχει την αξία του ακριβώς επειδή είναι πεπερασμένο και κρυμμένο μέσα στην παροδικότητα του χρόνου. Το να επιλέξουμε να ξεπεράσουμε αυτή την φυσική πορεία μας οδηγεί μακριά από την ουσία της ύπαρξής μας.
Αν τελικά η κρυογονική είναι κάτι περισσότερο από μία ψευδαίσθηση της αθανασίας, τότε ίσως να είναι μία φαντασία που επιθυμεί να μας απαλλάξει από το βάρος της θνητότητας και να μας προσφέρει μια ψεύτικη αθανασία. Όμως, το αληθινό δώρο της ζωής δεν έγκειται στο να ξεγελάσουμε τον θάνατο, αλλά στο να τον αποδεχτούμε ως φυσικό κομμάτι του ταξιδιού μας. Η αληθινή ζωή αναδύεται όταν αναγνωρίζουμε τη θνητότητα μας και ζούμε τη στιγμή, όσο μικρή ή μεγάλη κι αν είναι.
Αν, λοιπόν, αξίζει κάποιος να δώσει 195.000 ευρώ για να «πάει πίσω στον χρόνο», ίσως είναι καλύτερο να δώσει αυτά τα χρήματα για να ζήσει τη ζωή του με πληρότητα, να αποδεχτεί την ανεπανάληπτη ομορφιά της και να αναγνωρίσει τη σημασία της στο πέρασμα του χρόνου.