Ο αμερικανός στρατιώτης που μετέφερε το μπέιζμπολ στον κόσμο, κι έτσι ξεκίνησε ένα άθλημα χωρίς σύνορα

Δεν ήταν επαγγελματίας, ούτε είχε ταλέντο για Hall of Fame. Ήταν ένας στρατιώτης με ένα ρόπαλο και μια μπάλα σε μια ξένη γη. Ο πρώτος που μετέφερε το μπέιζμπολ εκτός ΗΠΑ δεν ήταν σταρ, αλλά κάποιος που το κουβαλούσε μαζί του σαν ανάμνηση από το σπίτι.

Το 1847, Αμερικανοί στρατιώτες έπαιξαν μπέιζμπολ στο Parque Los Berros στη Βερακρούς του Μεξικού. Ήταν ίσως η πρώτη φορά που το άθλημα βγήκε από τα αμερικανικά σύνορα. Στον Εμφύλιο, φυλακισμένοι και φρουροί έπαιζαν στις αυλές των στρατοπέδων, ενώ το 1918, πάνω από 250.000 στρατιώτες έπαιζαν μπέιζμπολ στη Γαλλία και στο Λουξεμβούργο.

Στο Παρίσι, το 1919, οι Inter-Allied Games έφεραν μπέιζμπολ ανάμεσα σε συμμάχους από ΗΠΑ, Καναδά, Γαλλία και Ιταλία. Ήταν το πρώτο διεθνές τουρνουά όπου το άθλημα λειτούργησε σχεδόν σαν διπλωματική γλώσσα, συνδέοντας στρατιώτες από διαφορετικά έθνη.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην Ιαπωνία, το μπέιζμπολ έγινε κάτι περισσότερο από σπορ. Αμερικανοί πεζοναύτες και στρατιώτες στην Οκινάουα έστησαν γήπεδα και τουρνουά, με ομάδες όπως η 11η Αερομεταφερόμενη και η 24η Μεραρχία Πεζικού. Όταν οι Αμερικανοί έφυγαν, οι Ιάπωνες κράτησαν το άθλημα και το εξέλιξαν σε ένα από τα πιο ανταγωνιστικά επαγγελματικά πρωταθλήματα στον κόσμο.

Στη Δομινικανή Δημοκρατία, η αμερικανική στρατιωτική κατοχή από το 1916 έως το 1924 έφερε μαζί της ρόπαλα και μπάλες. Σχολεία, χωράφια και στρατόπεδα έγιναν γήπεδα. Από τότε, η χώρα αυτή εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες “μηχανές παραγωγής” παικτών του MLB.

Στον Καναδά, στρατιώτες του Α’ Παγκοσμίου οργάνωσαν αγώνες στο μέτωπο. Στη Βρετανία, Αμερικανοί ναύτες έπαιζαν μπέιζμπολ μπροστά σε κοινό που πρώτη φορά έβλεπε τέτοιο άθλημα. Το ίδιο συνέβη και στην Ιταλία, στο Πουέρτο Ρίκο, στη Νότια Κορέα, παντού όπου έφτασε αμερικανική στρατιωτική δύναμη.

Το μπέιζμπολ δεν έγινε παγκόσμιο μέσω διαφημιστικών εκστρατειών. Έγινε παγκόσμιο επειδή κάποιος φαντάρος έβαλε δυο πέτρες για βάσεις, πέταξε τη μπάλα, και ζήτησε από τους ντόπιους να χτυπήσουν. Ένα άθλημα που ξεκίνησε από κήπους και χωράφια, μεταφέρθηκε με στολές παραλλαγής, και ρίζωσε σε πολιτισμούς που δεν είχαν καμία σχέση με την Αμερική.

Σήμερα, κάθε φορά που ένα παιδί στην Αβάνα ή στο Τόκιο πετυχαίνει home run, είναι σαν να συνεχίζει το παιχνίδι ενός στρατιώτη που, δεκαετίες πριν, αντί να κρατήσει όπλο, κράτησε ρόπαλο.

Πηγή

USMC musceum

Διαβάστε ακόμα

Όταν μια ολόκληρη ομάδα μπέιζμπολ έστησε το πρωτάθλημα του 1919

Ο παίκτης με το μεγαλύτερο συμβόλαιο στην ιστορία του αθλητισμού ζαλίζει, πάνω από 800 εκατομμύρια – Δεν είναι ο Μέσι, ούτε ο Ρονάλντο

MLB: Μυθικό ξύλο σε αγώνα μπέιζμπολ στις ΗΠΑ (vid & pics)