Ο εφιάλτης του νερού συνεχίζεται. Πόσο νερό έχουμε τώρα σε σχέση με έναν χρόνο πριν
Μέσα σε έναν χρόνο, τα υδάτινα αποθέματα της Ελλάδας μειώθηκαν δραματικά.
Η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια δραματική μείωση στα αποθέματα νερού, προκαλώντας αυξανόμενη ανησυχία για το μέλλον της υδροδότησης. Οι ταμιευτήρες της χώρας βρίσκονται σε επίπεδα που δεν έχουν καταγραφεί εδώ και δεκαετίες, καθώς η ξηρασία και οι υψηλές θερμοκρασίες συνεχίζουν να μειώνουν τα υδάτινα αποθέματα με ανησυχητικό ρυθμό.
Πριν από έναν χρόνο, στις 10 Μαρτίου 2024, οι κύριες δεξαμενές που τροφοδοτούν την Αττική – ο Εύηνος, ο Μαραθώνας, ο Μόρνος και η Υλίκη – περιείχαν 927.741.000 κυβικά μέτρα νερού. Ωστόσο, στις 10 Μαρτίου 2025, το διαθέσιμο νερό μειώθηκε σε 661.338.000 κυβικά μέτρα. Πρόκειται για απώλεια 266.403.000 κυβικών μέτρων, δηλαδή μείωση κατά 28,7% μέσα σε έναν χρόνο.
Ο φετινός χειμώνας κατάφερε να επιβραδύνει τη ραγδαία πτώση των υδάτινων αποθεμάτων, χάρη στις βροχές και τα χιόνια που σημειώθηκαν τους προηγούμενους μήνες. Παρόλα αυτά, το πρόβλημα δεν έχει λυθεί. Αν συνεχιστεί ο ίδιος ρυθμός κατανάλωσης και μείωσης των αποθεμάτων, τα στοιχεία δείχνουν ότι η χώρα θα έχει διαθέσιμο νερό για λιγότερο από δύο χρόνια.
Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί δραματικά το καλοκαίρι, όταν η ζήτηση για νερό αυξάνεται και οι υψηλές θερμοκρασίες επιταχύνουν την εξάτμιση. Η κλιματική αλλαγή, οι ανθρώπινες δραστηριότητες και η υπερκατανάλωση συμβάλλουν στη συνεχή μείωση των υδάτινων πόρων, καθιστώντας την οικονομία του νερού απαραίτητη για την επιβίωση των επόμενων ετών.
Οι αρμόδιες αρχές βρίσκονται σε συναγερμό, εξετάζοντας μέτρα όπως η ανακύκλωση νερού, η περιορισμένη χρήση σε αρδευτικά συστήματα και η καμπάνια ευαισθητοποίησης των πολιτών. Το ερώτημα που παραμένει είναι αν θα ληφθούν άμεσα μέτρα ή αν θα φτάσουμε σε σημείο όπου οι διακοπές υδροδότησης θα γίνουν καθημερινότητα.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
