Ο Έλληνας που ήθελε να χαρίσει γη στους φτωχούς και τον σκότωσαν για να μην αλλάξει τον κόσμο
Ένας Έλληνας που πίστεψε στην ισότητα, πάλεψε για τους φτωχούς και εκτελέστηκε γιατί απείλησε την τάξη των ισχυρών.
Γεννημένος το 1872 στα Φερεντινάτα της Κεφαλονιάς, ο Μαρίνος Αντύπας μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια και τον μόχθο. Πατέρας του ήταν ξυλουργός, και ο ίδιος από μικρός έζησε τη σκληρή πλευρά της ζωής. Παρ’ όλες τις δυσκολίες, κατάφερε να σπουδάσει στο Γυμνάσιο Αργοστολίου και αργότερα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου οι ιδέες του ουτοπικού σοσιαλισμού τον κέρδισαν οριστικά.
Από τα πρώτα του βήματα, ο Αντύπας δεν έμεινε θεατής. Μπήκε μπροστά σε συλλαλητήρια, οργάνωσε συγκεντρώσεις και πλήρωσε το τίμημα με φυλακίσεις και διώξεις. Πολέμησε στην Κρητική Επανάσταση το 1896, όπου τραυματίστηκε σοβαρά, όμως τίποτα δεν τον έκανε να σωπάσει. Επέστρεψε στην Αθήνα και, με κίνδυνο της ζωής του, κατήγγειλε δημόσια το ρόλο της βασιλικής οικογένειας στον καταστροφικό Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897.
Το όραμά του ήταν καθαρό: μια Ελλάδα όπου οι φτωχοί αγρότες και εργάτες δεν θα είναι σκλάβοι στα κτήματα των πλούσιων. Ζητούσε δίκαιη αμοιβή, καθιέρωση αργίας της Κυριακής, όρια στις ώρες εργασίας, ταμεία σύνταξης για όσους δεν μπορούσαν πια να δουλέψουν. Το σύνθημά του ήταν απλό και τρομακτικό για τους ισχυρούς: «Ισότης, Αδελφότης, Ελευθερία».
Το 1906, όταν ανέλαβε επιστάτης στα κτήματα του θείου του στη Θεσσαλία, δεν αρκέστηκε σε ευχολόγια. Εφάρμοσε όσα πίστευε: αύξησε το ποσοστό των κολίγων από το 25% στο 75% της παραγωγής, καθιέρωσε την αργία της Κυριακής και έσβησε χρέη φτωχών. Οι μεγαλοκτηματίες τρόμαξαν. Ήξεραν πως αν το παράδειγμά του διαδιδόταν, η τάξη τους θα κατέρρεε.
Στις 8 Μαρτίου 1907, στον Πυργετό Λάρισας, οι τσιφλικάδες έβαλαν έναν δικό τους να τον πυροβολήσει εν ψυχρώ. Το σχέδιο ήταν απλό: να στηθεί ένα επεισόδιο και να παρουσιαστεί ως αυτοάμυνα. Και τα κατάφεραν. Ο δολοφόνος αθωώθηκε. Το αίμα του Αντύπα κύλησε στο χώμα που ήθελε να ελευθερώσει.
Οι τελευταίες του λέξεις έμειναν χαραγμένες στην ιστορία: «Ισότης, Αδελφότης, Ελευθερία». Ένας άνθρωπος που προσπάθησε να ξυπνήσει τους σκλαβωμένους και πλήρωσε το τίμημα της τόλμης του με τη ζωή του. Ένας Έλληνας που ήθελε να αλλάξει τον κόσμο, και για αυτόν ακριβώς το λόγο τον σκότωσαν.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
