Ο Έλληνας που πάντρεψε την κόρη του με Ινδό αυτοκράτορα και του έδωσε και το Αφγανιστάν για προίκα

Ήταν η εποχή που οι Έλληνες δεν αρκούνταν να κατακτούν. Ήθελαν να κυβερνούν με σοφία. Ο Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ, στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ήξερε καλά ότι ένα σπαθί δεν κρατάει αιώνια τη γη. Μερικές φορές, τη γη την κρατά ένας γάμος.

Το 303 π.Χ. είχε απέναντί του έναν αντίπαλο που δεν ήταν εύκολο να νικηθεί: τον ιδρυτή της Αυτοκρατορίας των Μαουρύα, τον τρομερό Τσαντραγκούπτα. Είχε ήδη ενώσει την Ινδία και κοιτούσε προς τα δυτικά. Οι δύο ηγεμόνες μπορούσαν να συγκρουστούν. Αντ’ αυτού, συμφώνησαν να παντρευτούν – ή μάλλον, να παντρέψουν.

Ο Σέλευκος έδωσε την κόρη του στον Τσαντραγκούπτα. Ο ιστορικός Στράβων το καταγράφει ξεκάθαρα: έγινε γάμος μεταξύ ελληνικής πριγκίπισσας και Ινδού αυτοκράτορα. Ήταν μια από τις πρώτες μεγάλες διπλωματικές ενώσεις δύο πανάρχαιων πολιτισμών.

Για να σφραγίσει τη συμφωνία, του παραχώρησε και ένα «δώρο γάμου» που θα ζήλευε κάθε αυτοκράτορας: ολόκληρες επαρχίες της σημερινής Ανατολικής Περσίας και Αφγανιστάν. Η Αραχωσία, η Γεδρωσία, η Παρθία και τμήμα της Βακτριανής πέρασαν από τα ελληνικά στα ινδικά χέρια.

Σε αντάλλαγμα, ο Σέλευκος έλαβε 500 πολεμικούς ελέφαντες. Και αυτοί δεν ήταν σύμβολα ειρήνης. Ήταν όπλα. Τους χρησιμοποίησε λίγα χρόνια αργότερα, στη μάχη της Ιψού, για να κυριαρχήσει έναντι των άλλων διαδόχων του Αλεξάνδρου.

Η συμφωνία αυτή δεν ήταν μόνο στρατιωτική ή πολιτική. Άνοιξε τις πόρτες για μία από τις πιο ήσυχες αλλά σπουδαίες πολιτισμικές συγχωνεύσεις της αρχαιότητας. Ελληνοϊνδικά βασίλεια άρχισαν να ανθίζουν στην περιοχή. Ο Βουδισμός άρχισε να απεικονίζεται με ελληνικά χαρακτηριστικά. Οι θεοί άρχισαν να συνομιλούν σε δυο γλώσσες.

Ο Μεγασθένης, ο Έλληνας πρεσβευτής στην αυλή του Τσαντραγκούπτα, κατέγραψε έναν πολιτισμό εκπληκτικό. Οργάνωση, στρατός, γεωργία, φιλοσοφία. Η Ινδία του 3ου αιώνα π.Χ. αποδείχθηκε ίσως πιο «σύγχρονη» από πολλές ελληνικές πόλεις της εποχής.

Για τους Ινδούς, η συμφωνία με τον Σέλευκο ήταν ένας έντιμος συμβιβασμός. Για τους Έλληνες, ήταν μια στρατηγική υποχώρηση. Αλλά για την Ιστορία, ήταν μια από τις πιο δημιουργικές ενώσεις πολιτισμών που έγιναν ποτέ χωρίς να πέσει ούτε μία λόγχη.

Και όλα ξεκίνησαν από έναν Έλληνα στρατηγό που αντί να συνεχίσει τον πόλεμο, πάντρεψε την κόρη του και έδωσε το Αφγανιστάν για προίκα.