Ο ελληνικής καταγωγής Ολυμπιονίκης που γεννήθηκε στην Ινδία και έπαιξε σε Γουίμπλετον, Παρίσι, Λονδίνο

Γεννήθηκε στην Καλκούτα το 1869, σε μια εποχή που η Ινδία ήταν ακόμη Βρετανική αποικία. Το όνομά του ήταν Γεώργιος Αριστείδης Καρυδιάς. Το αίμα του όμως δεν ήταν βρετανικό. Κυλούσε μέσα του ελληνική καταγωγή από την Αλεξάνδρεια, από εκείνους τους κοσμοπολίτες που είχαν εξαπλωθεί απ’ άκρη σ’ άκρη της αυτοκρατορίας, κουβαλώντας τη γλώσσα, την πίστη και την υπερηφάνεια του γένους.

Όταν οι άλλοι Έλληνες έπαιζαν ποδόσφαιρο ή πάλη, εκείνος κρατούσε ρακέτα. Ο Καρυδιάς έγινε μέλος του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών, αλλά δεν έπαιξε ποτέ για την Ελλάδα. Τον διεκδίκησε η Βρετανία, που τον έντυσε με την Ολυμπιακή της στολή και τον έστειλε στο Λονδίνο του 1908 — εκεί όπου ο Καρυδιάς κέρδισε δύο Ολυμπιακά μετάλλια: στο μονό και στο διπλό, σε αγώνες που διεξάγονταν σε κλειστό χώρο, με ξύλινα πατώματα και μπάλες που φρενάριζαν στον αέρα.

Στα 34 του χρόνια, έπαιξε ημιτελικό Ολυμπιακών Αγώνων απέναντι στον Γερμανό Ότο Φρόιτζχαϊμ. Έχασε με 3-1, αλλά έγραψε το όνομά του ανάμεσα στους μεγάλους του τότε τένις. Μαζί με τον συμπαίκτη του Τζορτζ Σίμοντ, κέρδισαν το χάλκινο στο διπλό. Στην ουσία, ήταν δύο φορές τρίτος Ολυμπιονίκης, σε μια εποχή όπου η Ολυμπιάδα δεν είχε φώτα, τηλεοπτικά πλάνα και διαφημιστικά συμβόλαια. Είχε μόνο αγώνες και ιδρώτα.

Δεν ήταν όμως μια στιγμή. Ήταν καριέρα. Ο Καρυδιάς έπαιξε στο Γουίμπλετον, εκεί όπου έφτασε στα ημιτελικά το 1903 και στα προημιτελικά άλλες τρεις φορές. Έδωσε αγώνες στο Παρίσι, στο Γαλλικό Κλειστό Πρωτάθλημα, όπου το 1900 κέρδισε τον θρυλικό Χάρολντ Μαχόνι. Στην Ουαλία, στο Craigside, έπαιζε ανελλιπώς για 20 χρόνια και κατέκτησε το Welsh Covered Court Championships εννιά φορές. Ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του κλειστού γηπέδου, με όπλο το δυνατό του half-volley, που έσκαγε χαμηλά και απότομα, σπάζοντας ρυθμούς και υπομονές.

Το 1912 πήγε ξανά στην Ολυμπιάδα, στη Στοκχόλμη. Δεν τα κατάφερε όπως πριν. Έχασε από τον θρυλικό Tony Wilding, ενώ στο διπλό αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο. Ο χρόνος είχε αρχίσει να μετράει αντίστροφα. Και όπως γίνεται με όλους τους αθλητές, ήρθε η ώρα να αφήσει τη ρακέτα.

Ο Γεώργιος Καρυδιάς δεν επέστρεψε ποτέ να ζήσει στην Ελλάδα. Έμεινε στο Λονδίνο, όπου έγινε μέλος της επιτροπής του Γουίμπλετον, συμμετέχοντας στα οργανωτικά του πιο διάσημου τουρνουά στον κόσμο. Πέθανε το 1937 και θάφτηκε στο West Norwood Cemetery, δίπλα σε λογοτέχνες, ευεργέτες, και στρατηγούς. Μια ζωή διεθνής. Ένας Έλληνας που δεν έπαιξε ποτέ για την Ελλάδα, αλλά δεν έπαψε ποτέ να είναι Έλληνας.

Σήμερα, κανείς δεν μιλάει γι’ αυτόν. Το όνομά του έχει σβηστεί από τις λίστες των μεγάλων αθλητών της διασποράς. Μα ο Γεώργιος Καρυδιάς, ο Έλληνας από την Καλκούτα που έπαιξε σε Παρίσι, Ουαλία, Λονδίνο και Γουίμπλετον, υπάρχει. Και κάθε φορά που βλέπεις την ιερή σιωπή στο κέντρο του Centre Court, ίσως να είναι και για εκείνον.