Ο Ιταλός κόμης που πέθανε για την Ελλάδα. Δεν ήξερε καν Ελληνικά

Στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν η Ελλάδα άρχιζε να ξεσηκώνεται ενάντια στον οθωμανικό ζυγό, πολλοί ξένοι ένιωσαν την ανάγκη να στηρίξουν αυτή τη μάχη για ελευθερία. Ένας από αυτούς ήταν ο Ιταλός κόμης Santorre di Santarosa, ένας άνδρας που άφησε πίσω του τα πάντα — τη χώρα, τη γλώσσα, ακόμα και την οικογένειά του — για να πολεμήσει στο πλευρό των Ελλήνων. Και το έκανε χωρίς να μιλάει καν την ελληνική γλώσσα.

Ο Santarosa ήταν επαναστάτης από το Τορίνο της Ιταλίας, όπου είχε πρωτοστατήσει σε επαναστατικές κινήσεις κατά της Αυστριακής κυριαρχίας. Η αποτυχία όμως αυτού του κινήματος τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την πατρίδα του και να βρει καταφύγιο σε ξένες γωνιές της Ευρώπης. Η Ελλάδα, που μόλις είχε ξεκινήσει τον δικό της αγώνα ανεξαρτησίας, έγινε η νέα του πατρίδα επιλογής.

Παρά τη διαφορά γλώσσας και πολιτισμού, ο Santarosa ένιωθε βαθιά συνδεδεμένος με τον αγώνα των Ελλήνων. Δεν ζήτησε καμία προνομιακή θέση, ούτε επεδίωξε να γίνει αξιωματικός ή πολιτικός ηγέτης. Έντυσε τα απλά ρούχα του στρατιώτη και στάθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης. Η άγνοια της ελληνικής γλώσσας δεν τον εμπόδισε να κατανοήσει το νόημα του αγώνα — την ανάγκη για ελευθερία, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια.

Οι φίλοι και οι συνεργάτες του προσπαθούσαν να τον πείσουν να μην μπει στον πόλεμο με τόσο απλό ρόλο, καθώς ήταν άνθρωπος με μορφωτικό υπόβαθρο και τίτλους ευγενείας. Εκείνος όμως επέμενε: ήθελε να ζήσει και να πεθάνει σαν ένας απλός αγωνιστής, δίπλα στους ανθρώπους που αγαπούσε, χωρίς διακρίσεις.

Η εμπειρία του στον ελληνικό πόλεμο δεν ήταν απλή. Οι συνθήκες ήταν σκληρές, οι μάχες βίαιες, οι απώλειες τεράστιες. Παρ’ όλα αυτά, ο Santarosa επέδειξε ανδρεία και αποφασιστικότητα που συγκίνησαν ακόμα και τους πιο έμπειρους πολεμιστές. Οι ιστορίες λένε πως παρά το ότι δεν καταλάβαινε τη γλώσσα, κατάφερνε να επικοινωνήσει με τα βλέμματα, τις χειρονομίες και την ίδια τη στάση του σώματός του.

Το τέλος του ήταν τραγικό αλλά ηρωικό. Πέθανε στη μάχη, μαχόμενος μέχρι την τελευταία του ανάσα, όπως ακριβώς ήθελε: δίπλα σε εκείνους που αγωνίζονταν για την ίδια ιδέα. Η ζωή και ο θάνατός του έγιναν σύμβολο φιλελληνισμού, της άδολης αγάπης για την ελευθερία πέρα από σύνορα, γλώσσες και πολιτισμούς.

Η ιστορία του Santarosa θυμίζει πως η δύναμη μιας ιδέας μπορεί να ενώνει ανθρώπους από κάθε γωνιά της γης. Η θυσία του δεν ήταν μόνο ελληνική ιστορία, αλλά πανανθρώπινο μήνυμα, που δείχνει πως οι πραγματικοί ήρωες είναι εκείνοι που πολεμούν για το δίκαιο, χωρίς να ζητούν ανταλλάγματα.

Μέχρι σήμερα, η μορφή του Ιταλού κόμη Santorre di Santarosa παραμένει ζωντανή στη συλλογική μνήμη ως ο άνθρωπος που μίλησε τη γλώσσα της καρδιάς, πολέμησε χωρίς φόβο και πέθανε για ένα ιδανικό που ξεπερνά τις γλώσσες και τις πατρίδες.