Ο Κύπριος που πήγε να γίνει δάσκαλος και τελικά τύπωσε όλη τη σοφία της Ελλάδας

Γεννήθηκε το 1846 στην Κύπρο με το μέλλον ήδη χαραγμένο. Ο πατέρας του διηύθυνε το πρώτο ιδιωτικό σχολείο της Αθήνας, κι αυτός προοριζόταν να τον διαδεχθεί. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έτοιμος να γίνει δάσκαλος. Αλλά κάτι μέσα του δεν ησύχαζε. Άφησε την Ελλάδα και πήγε στη Γερμανία για να μάθει την τέχνη της τυπογραφίας.

Γύρισε πίσω με μελάνι στα δάχτυλα και πάθος στο βλέμμα. Δεν ήθελε να διδάξει σε σχολεία. Ήθελε να βάλει βιβλία στα χέρια όλων. Άνοιξε ένα μικρό βιβλιοπωλείο και έναν εκδοτικό οίκο με το όνομα «Κοραής». Δεν έβγαζε φιλολογικά έργα για λίγους. Έβγαζε ξένα μυθιστορήματα, διηγήματα και λαϊκά αναγνώσματα με τιμές που μπορούσε να πληρώσει και ο πιο φτωχός εργάτης.

Το 1884 αγοράζει το τυπογραφείο του Ανδρέα Κορομηλά. Από εκεί και πέρα, η Αθήνα γεμίζει με το μελάνι του. Εκδίδει τους σημαντικότερους διανοούμενους της εποχής: Παπαρρηγόπουλο, Ραγκαβή, Μηλιαράκη, Φιλάρετο. Και μαζί, μια ολόκληρη σειρά που έμεινε στην ιστορία ως «Βιβλία του Λαού». Τα ράφια γέμιζαν με γνώσεις και οι δρόμοι με αναγνώστες.

Ο Ανέστης Κωνσταντινίδης, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, δεν λογάριαζε το κέρδος. Του έλεγαν να ανεβάσει τις τιμές, να κάνει λιγότερες σελίδες, να πουλήσει διαφημίσεις. Δεν ήθελε. Ποτέ δεν έγινε πλούσιος. Έγινε όμως ο εκδότης που άλλαξε το ελληνικό βιβλίο.

Το αποκορύφωμα της ζωής του δεν ήταν εμπορικό. Ήταν επιστημονικό. Επί χρόνια επιμελούνταν τη μετάφραση και τον εμπλουτισμό του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ. Το 1901 κυκλοφορεί ο πρώτος τόμος του Μεγάλου Λεξικού της Ελληνικής Γλώσσης. Ένα έργο που θα ολοκληρωθεί μετά τον θάνατό του, αλλά θα μείνει για πάντα συνδεδεμένο με το όνομά του.

Εκλέχθηκε και δημοτικός σύμβουλος της Αθήνας, αλλά ποτέ δεν έγινε πολιτικός. Πέθανε στις 11 Ιουνίου 1901, ήσυχα, χωρίς τυμπανοκρουσίες. Άφησε πίσω του όχι πλούτη αλλά κάτι πολύ πιο πολύτιμο: γνώση.