Ο Πάπας που σκότωσε τους προκατόχους του, έκανε παιδί με ευγενή και κυβερνούσε μέσα από δολοφονίες και σκάνδαλα

Στην ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας υπάρχουν σκοτεινά κεφάλαια. Αλλά λίγα μπορούν να συγκριθούν με την εποχή του Πάπα Σέργιου Γ’, που ανέβηκε στον θρόνο της Ρώμης το 904. Ανέβηκε, όχι με ευλογία, αλλά με στρατό. Όχι με ψήφους, αλλά με πτώματα. Ο ίδιος φέρεται να διέταξε τον στραγγαλισμό των δύο προκατόχων του. Ήταν ο πρώτος Πάπας μετά από μισό αιώνα που ανέβηκε στην εξουσία με αιματοχυσία και παρέμεινε σ’ αυτή με εξίσου αιματηρές μεθόδους.

Η Ρώμη βρισκόταν υπό την άτυπη κυριαρχία του Theophylact του Τουσκουλούμ, ενός ευγενούς στρατηγού που έπαιζε ρόλο βασιλέα-εργολάβου. Ο Σέργιος ήταν η μαριονέτα του. Για να πάρει τον τίτλο του Πάπα, συνεργάστηκε με αυτόν, μπήκε στην πόλη με ένοπλους και βρήκε τους αντιπάλους του ήδη αιχμάλωτους. Σύντομα, και πιθανότατα με τη συγκατάθεσή του, πέθαναν μέσα στη φυλακή. Ο Λέων Ε’ και ο Αντίπαπας Χριστόφορος δεν βγήκαν ποτέ από τα κελιά τους.

Καθόρισε τη μοίρα της Εκκλησίας με κινήσεις εκδίκησης. Ακύρωσε όλες τις χειροτονίες του προκατόχου του Φορμόσου και υποχρέωσε όσους είχαν χειροτονηθεί από εκείνον να ξαναχειροτονηθούν. Όσοι διαφώνησαν, απειλήθηκαν με εξορία ή βία. Ήταν μια εκκλησιαστική εκκαθάριση με πολιτικά κίνητρα.

Όμως τα πιο πικάντικα ακούστηκαν για την προσωπική του ζωή. Ο χρονικογράφος Λιουτπράνδος της Κρεμόνα — όχι ο πιο αξιόπιστος, αλλά ο πιο σκάνδαλος — έγραψε ότι ο Σέργιος είχε ερωτική σχέση με τη Μαροζία, την κόρη του Theophylact. Ότι από αυτή τη σχέση γεννήθηκε ένα παιδί. Το παιδί αυτό αργότερα έγινε… Πάπας. Ο Ιωάννης ΙΑ’. Δεν υπάρχει απόλυτη απόδειξη, αλλά ο θρύλος άντεξε μέσα στους αιώνες: ότι δηλαδή, ένας Πάπας γέννησε έναν άλλο Πάπα, εν μέσω ίντριγκας, ερωτικής συμμαχίας και πολιτικού ελέγχου.

Η εποχή του Σέργιου Γ’ έμεινε γνωστή ως «Saeculum obscurum» — σκοτεινός αιώνας. Ή, όπως την αποκάλεσαν αργότερα, «η πορνοκρατία». Μια περίοδος όπου γυναίκες από τις αριστοκρατικές οικογένειες κυβερνούσαν μέσα από την κρεβατοκάμαρα, και οι Πάπες δεν ήταν άγιοι, αλλά στρατηγοί, εραστές ή απλώς πιόνια. Η Ρώμη δεν έμοιαζε με κέντρο πνευματικής καθοδήγησης. Έμοιαζε με αυλή του Βοργία, μόνο που εκείνοι ήρθαν πολύ αργότερα.

Ο Σέργιος Γ’ πέθανε το 911. Πίσω του άφησε έναν αποκατεστημένο Λατερανό Ναό, αρκετές αναμνήσεις από διπλωματικές ραδιουργίες με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, και μια υστεροφημία βουτηγμένη σε φόνο, ηθική κατάρρευση και ανείπωτη επιρροή των γυναικών που κανείς δεν τόλμησε τότε να κατονομάσει.