Ο Παρθενώνας που ήταν προσωρινός για έναν χρόνο, αλλά έμεινε για πάντα!
Στο Νάσβιλ, ένας Παρθενώνας κατασκευάστηκε για να διαρκέσει έναν χρόνο, αλλά 125 χρόνια αργότερα, είναι ακόμα εκεί!
Στο κέντρο του Νάσβιλ, της πρωτεύουσας της κάντρι μουσικής, υπάρχει κάτι που κανείς δεν θα περίμενε να βρει: ένας Παρθενώνας. Και όχι απλά ένας Παρθενώνας, αλλά μια ακριβής αναπαράσταση του αρχαίου ελληνικού ναού, φτιαγμένη για να διαλυθεί σε έναν χρόνο, αλλά που—κατά λάθος—κατέληξε να μείνει για πάντα.
Η ιστορία ξεκινάει το 1897, όταν το Νάσβιλ διοργάνωσε την Centennial Exposition, μια μεγάλη έκθεση για τα 100 χρόνια της πολιτείας του Τενεσί. Όπως συνηθιζόταν σε τέτοιες εκθέσεις, χτίστηκαν διάφορα εντυπωσιακά περίπτερα και προσωρινές κατασκευές για να εντυπωσιάσουν το κοινό. Το Νάσβιλ, που τότε είχε το παρατσούκλι “Η Αθήνα του Νότου”, αποφάσισε να χτίσει ένα ολόκληρο αντίγραφο του Παρθενώνα ως το κεντρικό του έκθεμα.
Το σχέδιο ήταν απλό: ο Παρθενώνας του Νάσβιλ θα εντυπωσίαζε τους επισκέπτες και μετά την έκθεση θα γκρεμιζόταν—όπως όλα τα υπόλοιπα περίπτερα. Όμως, υπήρξε ένα μικρό πρόβλημα: ο κόσμος τον λάτρεψε. Ήταν το πιο εντυπωσιακό κτίριο της έκθεσης, ένας τεράστιος ναός με όλες τις λεπτομέρειες του αρχαίου ελληνικού μνημείου, από τις κολόνες μέχρι τα αετώματα. Οι κάτοικοι του Νάσβιλ άρχισαν να το θεωρούν μέρος της πόλης τους.
Το αποτέλεσμα; Το γκρέμισμα… αναβλήθηκε. Και μετά αναβλήθηκε ξανά. Και ξανά. Ο προσωρινός Παρθενώνας, φτιαγμένος από γύψο, ξύλο και τούβλα, άρχισε να φθείρεται, αλλά κανείς δεν ήθελε να τον αποχωριστεί. Έτσι, τη δεκαετία του 1920, αποφασίστηκε να τον ξαναχτίσουν—αυτή τη φορά μόνιμα, με τσιμέντο και πέτρα.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, το 1990, οι υπεύθυνοι αποφάσισαν να ολοκληρώσουν και το εσωτερικό, τοποθετώντας έναν κολοσσιαίο, επιχρυσωμένο αντίγραφο του αγάλματος της Αθηνάς, όπως ήταν στο αρχαίο μνημείο. Έτσι, ο Παρθενώνας του Νάσβιλ έγινε ακόμα πιο αυθεντικός από το πρωτότυπο, αφού ο Παρθενώνας της Αθήνας έχει χάσει το άγαλμα εδώ και αιώνες.
Σήμερα, ο Παρθενώνας του Νάσβιλ είναι ακόμα εκεί—και όχι μόνο ως τουριστική ατραξιόν, αλλά ως μουσείο και πολιτιστικό κέντρο. Ένας ναός που ξεκίνησε ως ένα διακοσμητικό περίπτερο έκθεσης, υποτίθεται ότι θα κατεδαφιζόταν σε έναν χρόνο, αλλά τελικά αποφάσισε… να μείνει για πάντα.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
