Ο Πρίγκιπας που έχασε κάθε ελπίδα για τον ελληνικό θρόνο μετά το γάμο με την κομμουνίστρια
Παντρεύτηκε μια Ρωσίδα με κομμουνιστικές πεποιθήσεις και διαγράφηκε από τη σειρά διαδοχής.
Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1908, γιος της Μαρίας Βοναπάρτη και του Πρίγκιπα Γεωργίου. Μεγάλωσε ανάμεσα σε διπλωματικές αποστολές, πολυτελή διαμερίσματα και ευρωπαϊκά σαλόνια, αλλά δεν του ταίριαζε το καλούπι του μέσου γαλαζοαίματου. Ο Πρίγκιπας Πέτρος της Ελλάδας και της Δανίας ήθελε να μελετήσει λαούς, όχι να διοικήσει.
Σπούδασε νομικά και οικονομικά στο Παρίσι και στο Λονδίνο, αλλά ο πόλεμος άλλαξε τα σχέδιά του. Κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό, υπηρέτησε στον Ιερό Λόχο και έγινε υπασπιστής του βασιλιά Γεωργίου Β’. Μετά την απελευθέρωση, όμως, δεν έμεινε στην Ελλάδα. Διάλεξε άλλη πορεία: την επιστήμη.
Ο Πρίγκιπας Πέτρος έγινε ανθρωπολόγος. Πήγε στην Ινδία, στο Θιβέτ και στο Αφγανιστάν, συμμετείχε σε εξερευνητικές αποστολές, έκανε χιλιάδες ανθρωπομετρικές μετρήσεις, μελέτησε την πολυανδρία, έγραψε βιβλία, πήρε δύο διδακτορικά και ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας. Οι επιστημονικές διαλέξεις του είχαν θέματα όπως «Η επίδραση της ελληνιστικής περιόδου στην Κεντρική Ασία».
Αλλά το κεφάλαιο που τον απομάκρυνε οριστικά από τον θρόνο άνοιξε το 1939. Στην Ινδία, παντρεύτηκε τη Ρωσίδα πρόσφυγα Ειρήνη Οβισινίκοβα. Κόρη κοσμηματοπώλη της αυτοκρατορικής αυλής, διέφυγε από τη Ρωσία μετά την Επανάσταση και κατέληξε στη Βομβάη. Ο γάμος τους ήταν πολιτικός, όχι θρησκευτικός, και δεν αναγνωρίστηκε ποτέ από την Ελλάδα. Το όνομά της δεν καταχωρήθηκε ούτε σε επίσημα έγγραφα, ούτε στη βασιλική ιστορία.
Κάποιοι έλεγαν πως η Ειρήνη έτρεφε συμπάθειες για τον σοβιετικό κομμουνισμό. Άλλοι πως απλώς δεν ταίριαζε στο πρωτόκολλο. Όπως και να ‘χει, μετά το γάμο, ο Πέτρος διαγράφηκε από τη σειρά διαδοχής του ελληνικού θρόνου. Κανείς στην οικογένεια δεν του το συγχώρεσε.
Δεν απέκτησαν ποτέ παιδιά. Εκείνος έμεινε πιστός στην επιστήμη, εκείνη στο Παρίσι. Πέθανε στο Λονδίνο το 1980, εκείνη δέκα χρόνια μετά. Τάφηκαν μαζί, όχι στην Ελλάδα, αλλά στη Δανία. Εκεί όπου ξεκίνησε η δυναστεία τους – αλλά όχι το δικό τους όνειρο.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
