Ο τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ που σκοτώθηκε στην Αλβανία με την ελληνική σημαία στα χέρια
Δεν έφυγε από τον ΠΑΟΚ για άλλη ομάδα. Έφυγε για το μέτωπο. Και δεν γύρισε ποτέ. Ο Νίκος Σωτηριάδης έμεινε για πάντα εκεί, στην Αλβανία, κρατώντας την ελληνική σημαία.
Ήταν 1940. Ο ΠΑΟΚ είχε ήδη αρχίσει να χτίζει τη φήμη του στη Θεσσαλονίκη και σε όλη τη χώρα. Στα δοκάρια του στεκόταν ο Νίκος Σωτηριάδης. Όχι μόνο ένας αθλητής, αλλά ο πρώτος παίκτης του ΠΑΟΚ που φόρεσε το εθνόσημο στο στήθος, διεθνής το 1938, την εποχή που οι μετακινήσεις παικτών δεν γίνονταν με εκατομμύρια αλλά με ψυχή.
Με την έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, ο Σωτηριάδης δεν έμεινε στα γήπεδα. Εγκατέλειψε τη φανέλα με τον δικέφαλο αετό και φόρεσε τη στρατιωτική στολή. Εντάχθηκε στις τάξεις του στρατού και στάλθηκε στο μέτωπο της Ηπείρου, μαζί με χιλιάδες άλλους νέους της εποχής που δεν δίστασαν ούτε στιγμή.
Λέγεται πως ο τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ έπεσε μαχόμενος κρατώντας την ελληνική σημαία. Δεν είναι λογοτεχνία, δεν είναι μύθος. Είναι η καταγραφή μιας από τις πιο ηρωικές πράξεις ενός αθλητή που έγινε σύμβολο. Ένας παίκτης που έπιανε πέναλτι την Κυριακή και πολυβολισμούς τη Δευτέρα.
Η απώλειά του βύθισε τον σύλλογο και την πόλη στο πένθος. Όμως το όνομά του γράφτηκε για πάντα στη συλλογική μνήμη του ΠΑΟΚ. Όχι για τα γκολ που απέτρεψε, αλλά για τη ζωή που έδωσε. Σε μια εποχή που ο αθλητισμός δεν είχε διαφημίσεις και χορηγούς, αλλά πίστη, καθήκον και ιδανικά.
Ο Νίκος Σωτηριάδης δεν επέστρεψε ποτέ στη Θεσσαλονίκη. Δεν ξαναπάτησε το γρασίδι του Συντριβανίου, ούτε άκουσε το όνομά του από τα μεγάφωνα. Μα έμεινε για πάντα παρών σε κάθε δάκρυ που κυλάει όταν η σημαία ανεμίζει στον Βορρά.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
