Ο βασιλιάς που είπε όχι στον λαό του και το πλήρωσε με τη ζωή του

Για χρόνια ο Κάρολος Α κυβερνούσε σαν να μην υπήρχε κανείς άλλος. Υπέγραφε νόμους μόνος του, έπαιρνε χρήματα χωρίς έγκριση και αγνοούσε κάθε αντίδραση. Δεν θεωρούσε τον εαυτό του υπόλογο σε κανέναν. Ούτε στο Κοινοβούλιο, ούτε στον λαό.

Το πρόβλημα δεν ήταν ένα. Ήταν πολλά μαζί. Φόροι που έπνιγαν τους πολίτες. Θρησκευτικές πιέσεις. Πόλεμοι που άδειαζαν τα ταμεία. Και ένας βασιλιάς που αρνιόταν να ακούσει.

Όταν το Κοινοβούλιο προσπάθησε να περιορίσει την εξουσία του, εκείνος αντέδρασε με δύναμη. Έστειλε στρατό. Διέλυσε συνεδριάσεις. Προσπάθησε να κυβερνήσει χωρίς κανόνες. Εκεί ξεκίνησε η ρήξη που δεν μπορούσε πια να κλείσει.Η χώρα οδηγήθηκε σε εμφύλιο. Δεν υπήρχε μέση λύση. Ή με τον βασιλιά ή εναντίον του. Μάχες, νεκροί, πόλεις κατεστραμμένες. Η εξουσία κρινόταν πια στο πεδίο και όχι στα χαρτιά.

Η απόφαση που δεν είχε προηγούμενο

Ο Κάρολος ηττήθηκε και συνελήφθη. Όλοι περίμεναν μια συμφωνία, μια εξορία, μια δεύτερη ευκαιρία. Αντί γι’ αυτό, πάρθηκε μια απόφαση που τρόμαξε την Ευρώπη. Θα δικαζόταν. Όχι ως βασιλιάς, αλλά ως άνθρωπος. Κατηγορήθηκε ότι έβλαψε τη χώρα του, ότι χρησιμοποίησε βία και ότι έβαλε τον εαυτό του πάνω από τον νόμο. Ο ίδιος δεν αναγνώρισε ποτέ τη διαδικασία. Για εκείνον, κανείς δεν είχε δικαίωμα να τον κρίνει.

Στις 30 Ιανουαρίου του 1649, όλα τελείωσαν. Η απόφαση εκτελέστηκε δημόσια. Δεν υπήρχε επιστροφή. Με μία πράξη, η ιδέα της απόλυτης βασιλικής εξουσίας κατέρρευσε.

Μετά τον θάνατό του, η Αγγλία κατάργησε τη μοναρχία. Για πρώτη φορά, η χώρα κυβερνήθηκε χωρίς βασιλιά. Η εξουσία πέρασε στους θεσμούς και στους νόμους. Ακόμα κι όταν η μοναρχία επέστρεψε αργότερα, δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια.Η σημερινή Αγγλία, με περιορισμένο βασιλικό ρόλο και ισχυρό Κοινοβούλιο, γεννήθηκε μέσα από αυτή τη σύγκρουση. Όχι ειρηνικά. Αλλά οριστικά.

Σαν σήμερα, γράφτηκε η στιγμή που έδειξε πως κανείς δεν είναι πάνω από το κράτος. Ούτε καν ένας βασιλιάς.