Ο ξένος που έβαλε γιατρό να χαρακτηρίσει τρελό τον βασιλιά της Ελλάδας για να την κυβερνήσει αυτός

Ναύπλιο 6 Φεβρουαρίου 1833
Τα καράβια φτάνουν, οι κανονιές δονουν την πόλη. Ο Όθωνας, μόλις δεκαεπτά, πατάει ελληνικό έδαφος. Μα ο λαός δεν βλέπει εκείνον, κοιτάζει πιο πίσω. Στον Ιωσήφ Λουδοβίκο Άρμανσπεργκ. Ο βαυαρός κόμης που θα γινόταν η πιο σκοτεινή φιγούρα της εποχής.

Στη Βαυαρία είχε υπάρξει υπουργός Εσωτερικών, Οικονομικών, Εξωτερικών. Αναδιοργάνωσε υπηρεσίες, έφερε πειθαρχία στα δημόσια ταμεία, έφτιαξε την πρώτη τελωνειακή ένωση. Είχε όμως συγκρουστεί με τον κλήρο και με την ίδια την Αυλή. Αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Ένας σκληρός άνθρωπος χωρίς φίλους, μα με εμπειρία στην εξουσία.

Η Αντιβασιλεία στην Ελλάδα είχε τρία μέλη. Ο νομικός Μαούρερ, ο στρατηγός Χάιντεκ, κι επάνω απ’ όλους ο Άρμανσπεργκ. Από την πρώτη μέρα η λέξη βγήκε μόνη της. Βαυαροκρατία. Οι Έλληνες είχαν διώξει τον Τούρκο και τώρα κυβερνιόνταν από ξένους αξιωματούχους.

Η Εκκλησία, ο Κολοκοτρώνης και το ιατρικό χαρτί

Η πρώτη μεγάλη σύγκρουση ήταν με την Εκκλησία. Ο Άρμανσπεργκ κήρυξε την Εκκλησία της Ελλάδος Αυτοκέφαλη. Κανένας δεσμός πια με το Πατριαρχείο. Η Ιερά Σύνοδος οριζόταν από το κράτος, με βασιλικό επίτροπο σε κάθε απόφαση. Λίγο αργότερα, με διάταγμα, διαλύθηκαν εκατοντάδες μονές. Τα κτήματα δημεύτηκαν. Οι φωνές από τη Μάνη, την Ήπειρο, έφτασαν μέχρι την πρωτεύουσα. Κάποιοι μίλησαν για πρόοδο, άλλοι για ιεροσυλία.

Το 1834 η κυβέρνηση έβαλε στο στόχαστρο τον ίδιο τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Μαζί με τον Πλαπούτα κάθισε στο εδώλιο. Η κατηγορία βαριά, συνωμοσία και προδοσία. Η δίκη έγινε θέατρο εξουσίας. Οι δικαστές Πολυζωΐδης και Τερτσέτης αρνήθηκαν να υπογράψουν θανατική ποινή. Είπαν όχι. Ο Άρμανσπεργκ δέχτηκε πίεση, οι ποινές έγιναν ισόβια. Η χώρα όμως είχε ήδη δει πως οι ήρωες του ’21 δεν ήταν στο απυρόβλητο.

Την ίδια περίοδο εμφανίζεται η πιο σκοτεινή ιστορία. Ο βασιλικός γιατρός Γιόζεφ Βίτμερ έστειλε αναφορές στη Βαυαρία. Ο Όθωνας, έλεγε, δεν ήταν ικανός, ούτε σωματικά ούτε ψυχικά. Αδύναμος, ανίκανος να κυβερνήσει. Ο κόσμος ψιθύριζε πως πίσω απ’ όλα βρισκόταν ο Άρμανσπεργκ. Ότι εκείνος τον έβαλε να γράψει το χαρτί για να κρατήσει την εξουσία στα χέρια του. Δεν αποδείχτηκε ποτέ , αλλά η φήμη ρίζωσε.

Υπήρχε κι ένα άλλο μυστικό. Η κόρη του, η Λουίζα. Ο Όθωνας λέγεται πως την ερωτεύτηκε. Η ιστορία έμεινε μισή. Η Λουίζα πέθανε νωρίς, στα δεκαεφτά. Ο τάφος της στην Ψυττάλεια έγινε θρύλος, μια χαμένη αγάπη μέσα στο πολιτικό σκοτάδι.

Ο Άρμανσπεργκ δεν σταμάτησε εκεί. Ανέβασε φόρους, γέμισε τη διοίκηση με βαυαρούς συμβούλους, απέκλεισε αγωνιστές του ’21 από τη δημόσια ζωή. Η φράση που ακούστηκε ξανά και ξανά στους δρόμους ήταν απλή. Διώξαμε τον Τούρκο για να μας κυβερνούν οι Βαυαροί;

Το 1835 έγινε Αρχικαγκελάριος. Όταν ο Όθωνας έλειπε στη Βαυαρία για να παντρευτεί την Αμαλία, ο Άρμανσπεργκ κυβερνούσε σχεδόν σαν μονάρχης. Όμως το 1837, όταν το βασιλικό ζευγάρι επέστρεψε, όλα τελείωσαν. Ο Όθωνας διάβασε τις αναφορές για την υγεία του. Εξοργίστηκε. Ο κόμης παύθηκε. Γύρισε πίσω στη Βαυαρία. Πέρασε τα τελευταία χρόνια του απομονωμένος, πέθανε το 1853 στο Μόναχο.

Έμεινε στη μνήμη σαν ο ξένος που προσπάθησε να κυβερνήσει την Ελλάδα όχι με σπαθιά αλλά με χαρτιά, ίντριγκες και μυστικά.

Διαβάστε ακόμα :

Ανδροσθένης ο Θάσιος, ο άγνωστος χαρτογράφος των θαλασσών του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν το Μπαχρέιν ως νησί μαργαριταριών και το ονόμαζαν Τύλο

Ο Έλληνας που ανακάλυψε το μυστικό των μουσώνων και χάθηκε στην Αφρική