Παντρεύτηκε τη βασίλισσα ξαδέρφη για να γίνει βασιλιάς. Τη σκότωσε τη νύχτα και τον σκότωσαν λίγες μέρες μετά

Ήταν γιος βασιλιά, ανιψιός βασίλισσας και προστατευόμενος του πιο ισχυρού ανθρώπου της εποχής: του Ρωμαίου Σύλλα. Είχε γεννηθεί γύρω στο 105 π.Χ., είχε ζήσει εξόριστος στην Κω, είχε βρεθεί αιχμάλωτος στον Πόντο και είχε επιβιώσει χάρη στη φυγή του στο στρατόπεδο των Ρωμαίων. Ονομαζόταν Πτολεμαίος Αλέξανδρος, και ανήκε στην αιματοβαμμένη δυναστεία των Πτολεμαίων. Μια δυναστεία όπου τα ξίφη έκοβαν πιο συχνά συγγενικούς δεσμούς παρά εχθρικούς.

Όταν πέθανε ο Πτολεμαίος Θ’, η βασίλισσα Βερενίκη Γ’ έμεινε μόνη στον θρόνο της Αιγύπτου. Ο λαός την αγαπούσε, κι εκείνη κυβερνούσε με σταθερότητα. Αλλά το εθιμοτυπικό απαιτούσε να υπάρχει και άντρας συμβασιλέας. Ο Σύλλας, που ήλεγχε τη ρωμαϊκή πολιτική, στέλνει τον νεαρό Πτολεμαίο στην Αλεξάνδρεια και του κανονίζει γάμο με την ξαδέρφη του – τη χήρα του προκατόχου του. Ήταν ξαδέρφη, ήταν βασίλισσα και ήταν ήδη επικίνδυνα ισχυρή.

Ο Πτολεμαίος ανέβηκε στον θρόνο ως Πτολεμαίος ΙΑ’. Η συμβασιλεία ήταν κατ’ όνομα. Εκείνη κρατούσε το παλάτι, τον λαό, την εμπειρία. Ο νεαρός, πιεσμένος από τις ρωμαϊκές φιλοδοξίες και δική του απειρία, αποφάσισε να γίνει βασιλιάς με τον μόνο τρόπο που είχε μάθει: με αίμα. Μέσα σε μόλις τρεις εβδομάδες από τον γάμο τους, διέταξε τη δολοφονία της Βερενίκης.

Αυτό που δεν είχε προβλέψει ήταν η μνήμη του λαού. Ο Αλεξανδρινός όχλος, που λάτρευε τη βασίλισσά του, εξαγριώθηκε. Μέσα σε λίγες ώρες, ο Πτολεμαίος δεν ήταν πλέον βασιλιάς. Τον έσυραν έξω από το παλάτι, τον μετέφεραν στο Γυμνάσιο — έναν από τους πιο ιερούς τόπους της πόλης — και εκεί τον λίντσαραν. Ένας βασιλιάς που βασίλεψε για 18 ή 19 ημέρες.

Η δυναστεία των Πτολεμαίων είχε δει φόνους, δολοπλοκίες και αιμομιξίες. Αλλά σπάνια ένας βασιλιάς είχε φτάσει τόσο ψηλά, τόσο γρήγορα, για να πέσει τόσο άδοξα. Ο θρόνος του είχε σκαλοπάτια από ρωμαϊκά σχέδια και ελληνιστική αλαζονεία. Μα ο λαός της Αλεξάνδρειας δεν συγχωρούσε ούτε την προδοσία, ούτε τη δολοφονία. Όσο βασιλικό κι αν ήταν το αίμα.