Περπατούσε μόνος στον Λευκό Πύργο, σαν να μην ήταν βασιλιάς. Τον πυροβόλησαν πισώπλατα μπροστά σε όλη την πόλη
Τον πυροβόλησαν πισώπλατα μπροστά στη μισή Θεσσαλονίκη. Δεν πρόλαβε να γιορτάσει ούτε το Ιωβηλαίο του.
Ήταν 18 Μαρτίου του 1913. Η Θεσσαλονίκη μόλις είχε απελευθερωθεί από τους Οθωμανούς. Ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ βρισκόταν στην πόλη και έκανε, όπως κάθε απόγευμα, τη συνηθισμένη του βόλτα. Χωρίς φρουρά. Χωρίς πομπή. Με μόνο συνοδό τον υπασπιστή του, περπατούσε ανάμεσα στους πολίτες, με τη στολή του να μπλέκεται με τις φορεσιές των απλών ανθρώπων. Σαν να μην ήταν βασιλιάς. Σαν να μην περίμενε τίποτα.
Ο ήλιος άρχιζε να πέφτει πίσω από τα τείχη, όταν ένας άντρας εμφανίστηκε δίπλα του. Ονομαζόταν Αλέξανδρος Σχινάς. Ήταν μόλις λίγα βήματα πίσω του, κοντά στον Λευκό Πύργο. Χωρίς να φωνάξει. Χωρίς να προειδοποιήσει. Πυροβόλησε πισώπλατα, σχεδόν εξ επαφής, με ένα περίστροφο. Η σφαίρα τον βρήκε στην καρδιά. Ο βασιλιάς σωριάστηκε στο έδαφος. Οι περαστικοί πάγωσαν.
Τον μετέφεραν με άμαξα στο νοσοκομείο. Ήταν όμως αργά. Πέθανε καθ’ οδόν, χωρίς να προλάβει να δει τα Ιωάννινα, χωρίς να παραιτηθεί υπέρ του γιου του όπως σχεδίαζε, χωρίς να κάνει το τελευταίο του ταξίδι στην Αθήνα. Η Ελλάδα μόλις είχε χάσει τον πρώτο και μοναδικό βασιλιά που αγάπησε πραγματικά.
Ο Σχινάς δεν προσπάθησε να διαφύγει. Παραδόθηκε αμέσως. Κάποιοι λένε ότι ζήτησε από τους χωροφύλακες να τον προστατεύσουν από το εξαγριωμένο πλήθος. Άλλοι ότι ήταν μεθυσμένος, άλλοι ότι ήταν διαταραγμένος. Τον είπαν αναρχικό. Τον είπαν σοσιαλιστή. Τον είπαν πράκτορα. Δεν πρόλαβε να τους διαψεύσει όλους.
Έμεινε δύο μήνες υπό κράτηση. Ανακρινόταν καθημερινά. Ώσπου μια μέρα, τον Μάιο του ίδιου χρόνου, έπεσε από το παράθυρο του γραφείου ανακρίσεων της Χωροφυλακής. Είπαν πως αυτοκτόνησε. Άλλοι όμως ψιθύριζαν ότι τον έσπρωξαν, για να μην μιλήσει. Ποτέ δεν έμαθαν.
Η σορός του βασιλιά Γεωργίου Α΄ ταξίδεψε με τη βασιλική θαλαμηγό μέχρι την Αθήνα. Όλη η Ελλάδα έκλαιγε. Τα σχολεία έκλεισαν. Οι σημαίες κατέβηκαν. Ο Λευκός Πύργος μαύρισε. Η πόλη που απελευθερώθηκε για να γιορτάσει, είχε πνιγεί στο πένθος.
Ο Κωνσταντίνος Α΄ ανέλαβε τον θρόνο. Και μαζί του ξεκίνησε η πιο σκοτεινή εποχή της ελληνικής μοναρχίας.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
