Πέθανε έχοντας παντρέψει τις κόρες του με όλους τους βασιλιάδες της εποχής. Ήταν ο άνθρωπος που κράτησε την Ελλάδα όρθια όσο ο Αλέξανδρος κατακτούσε την Ασία
Δεν σήκωσε σπαθί στην Ινδία ούτε περπάτησε στην Περσέπολη. Αλλά ο Αντίπατρος ήταν αυτός που κράτησε ζωντανή την Ελλάδα.
Δεν πέρασε ποτέ στην Ιστορία ως αυτοκράτορας. Δεν τον δοξάζει καμία παγκόσμια εκστρατεία. Κι όμως, ήταν εκείνος που κράτησε ενωμένο το βασίλειο του Μεγάλου Αλεξάνδρου όσο εκείνος έφτανε μέχρι την Ινδία. Ο Αντίπατρος, Μακεδόνας στρατηγός και πολιτικός, ανέλαβε το τιμόνι της Ελλάδας την ώρα που όλοι κοίταζαν ανατολικά.
Γεννημένος γύρω στο 397 π.Χ. στην Πέλλα, αριστοκρατικής καταγωγής, υπηρέτησε αρχικά τον Φίλιππο Β΄. Ήταν φίλος, διπλωμάτης, συνοδοιπόρος και το μάτι πίσω από την πλάτη του βασιλιά. Ο Φίλιππος έλεγε γι’ αυτόν: «Κοιμάμαι ήσυχος, γιατί ο Αντίπας μένει ξύπνιος». Ο Αλέξανδρος, λίγα χρόνια μετά, θα του εμπιστευόταν ολόκληρη τη Μακεδονία.
Όταν ο Αλέξανδρος ξεκίνησε για την Ασία, ο Αντίπατρος έμεινε πίσω με όλες τις εξουσίες. Διοικούσε τα ελληνικά εδάφη, έσβηνε εξεγέρσεις, σταματούσε αποστασίες και χρηματοδοτούσε την εκστρατεία. Κατατρόπωσε τη Σπάρτη, νίκησε στη Θράκη, πάταξε τον Μέμνονα, λύγισε ακόμη και τους Αχαιούς. Ήταν η σκιά που κράταγε την αυτοκρατορία όρθια όταν εκείνη απλωνόταν στον χάρτη.
Αλλά δεν ήταν μόνος. Δίπλα του στεκόταν ένας εχθρός πιο ύπουλος κι από στρατό: η Ολυμπιάδα. Η μητέρα του Αλέξανδρου, φιλόδοξη, σκληρή, επεδίωκε εξουσία. Ο Αντίπατρος την ήθελε μακριά από τη Μακεδονία. Εκείνη ζητούσε θεϊκές τιμές για τον γιο της. Ο Αντίπατρος τις αρνιόταν. Και το ρήγμα βάθαινε.
Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου, το 323 π.Χ., ο Αντίπατρος αναγνωρίστηκε ως στρατηγός της Ευρώπης. Οι Αθηναίοι και οι Αιτωλοί σηκώθηκαν σε πόλεμο. Ο Λαμιακός πόλεμος άφησε πίσω του στάχτες και βαριές συνθήκες. Ο Αντίπατρος όμως δεν λύγισε. Σαρώνοντας την αντιπολίτευση, έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα: η Μακεδονία δεν θα σπάσει.
Εκεί όμως που έπαιξε το πιο περίτεχνο παιχνίδι του ήταν στις συμμαχίες μέσω των παιδιών του. Από τα 12 παιδιά του, οι κόρες του παντρεύτηκαν τους μεγαλύτερους ηγέτες της ελληνιστικής εποχής:
η Φίλα τον Δημήτριο Πολιορκητή και τον Κρατερό,
η Νίκαια τον Περδίκκα και τον Λυσίμαχο,
η Ευρυδίκη τον Πτολεμαίο.
Κι έτσι, χωρίς στρατό, εξασφάλισε δίκτυο εξουσίας σε όλη την αυτοκρατορία.
Ο Αντίπατρος δεν θέλησε ποτέ να στεφθεί βασιλιάς. Αντίθετα, προετοίμασε τον γιο του Κάσσανδρο, που αργότερα ίδρυσε τη δυναστεία των Αντιπατριδών και τη Θεσσαλονίκη. Όταν πέθανε το 319 π.Χ., είχε ήδη γράψει το όνομά του στον πυρήνα της Ιστορίας. Όχι σαν ήρωας κατακτητής, αλλά σαν αυτόν που διοίκησε, προστάτεψε και επιβίωσε.