Ποιες ήταν τελικά οι συμμαχικές δυνάμεις στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο;

Όταν μιλάμε για τις Συμμαχικές Δυνάμεις του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το πρώτο που έρχεται στο μυαλό είναι η συνεργασία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών, της Σοβιετικής Ένωσης και του Ηνωμένου Βασιλείου. Όμως, η πραγματικότητα ήταν πολύ πιο σύνθετη. Οι Σύμμαχοι δεν ήταν μια απλή ομάδα κρατών, αλλά ένας πολύπλοκος συνασπισμός χωρών με διαφορετικά συμφέροντα, πολιτικά καθεστώτα και στρατιωτικές δυνάμεις.

Ο αρχικός πυρήνας των Συμμάχων σχηματίστηκε το 1939, όταν η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία κήρυξαν αμέσως τον πόλεμο στη Γερμανία. Με την κατάρρευση της Γαλλίας το 1940, η ηγεσία του αγώνα πέρασε στα χέρια του Ηνωμένου Βασιλείου και του Ουίνστον Τσόρτσιλ. Όμως, η καθοριστική καμπή ήρθε το 1941, όταν η Ναζιστική Γερμανία επιτέθηκε στη Σοβιετική Ένωση και οι Ιάπωνες βομβάρδισαν το Περλ Χάρμπορ, οδηγώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες στον πόλεμο.

Πέρα από τις μεγάλες δυνάμεις, δεκάδες άλλα κράτη εντάχθηκαν στον αγώνα. Η Κίνα πολεμούσε ήδη από το 1937 ενάντια στην Ιαπωνία και έγινε ένας από τους βασικούς Συμμάχους. Χώρες όπως ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία συνεισέφεραν σημαντικά στρατεύματα. Η Ελλάδα αντιστάθηκε σθεναρά στην ιταλική και γερμανική εισβολή το 1940-41, καθυστερώντας τις ναζιστικές επιχειρήσεις. Η Βραζιλία έστειλε στρατό στην Ιταλία, ενώ ακόμα και μικρότερα κράτη όπως το Βέλγιο, η Νορβηγία και η Ολλανδία συμμετείχαν με εξόριστες κυβερνήσεις και μονάδες που πολέμησαν στο πλευρό των Συμμάχων.

Ο συνασπισμός αυτός δεν ήταν μόνο στρατιωτικός, αλλά και ιδεολογικός. Παρά τις διαφορές τους, οι Σύμμαχοι μοιράζονταν έναν κοινό σκοπό: την ήττα του Άξονα και την ανατροπή των φασιστικών και μιλιταριστικών καθεστώτων που απειλούσαν τον κόσμο. Οι στρατηγικές τους συγκρούονταν συχνά, αλλά η συνεργασία τους οδήγησε τελικά στη νίκη το 1945, διαμορφώνοντας τη μεταπολεμική γεωπολιτική τάξη που καθόρισε τον 20ό αιώνα.