Ποιός είναι ο “απόλυτος άσχημος” της ελληνικής μυθολογίας

Ο Βροτέας, μια λιγότερο γνωστή φιγούρα της ελληνικής μυθολογίας, φημιζόταν όχι μόνο για την ασχήμια του, αλλά και για την υπεροψία που τον έκανε να αψηφήσει ακόμα και τους θεούς. Γιος του Τάνταλου και αδελφός του Πέλοπα και της Νιόβης, ο Βροτέας έζησε μια ζωή που σφραγίστηκε από την τραγικότητα, τη μοναξιά και την αλαζονεία. Η εμφάνισή του, όπως περιγράφεται στις αρχαίες παραδόσεις, ήταν τόσο αποτρεπτική που συχνά αναφέρεται ως ο «απόλυτος άσχημος» της μυθολογίας.

Η ασχήμια που διαμόρφωσε τη μοίρα του

Η ασχήμια του Βροτέα δεν ήταν απλώς θέμα εξωτερικής εμφάνισης. Παρουσιάζεται ως μια πλήρης αντίθεση με τα κλασικά πρότυπα ομορφιάς που λάτρευαν οι αρχαίοι Έλληνες. Αυτό δεν τον έκανε απλώς αντικείμενο χλευασμού, αλλά φαίνεται πως είχε βαθιές ψυχολογικές επιπτώσεις πάνω του. Η αποξένωσή του από τους γύρω του πιθανώς ενίσχυσε την απόρριψη της θεϊκής εξουσίας και την αλαζονεία του.

Ο Βροτέας, σύμφωνα με τη μυθολογία, αρνήθηκε να λατρεύσει τη θεά Άρτεμη, απορρίπτοντας την ύπαρξή της και θεωρώντας τις τελετές προς τιμήν της ανούσιες. Αυτή η ασέβεια θεωρήθηκε ύβρις και είχε μοιραίες συνέπειες.

Ένας τραγικός θάνατος

Η μοίρα του Βροτέα ήταν τραγική, και οι αρχαίοι Έλληνες έβλεπαν σε αυτήν την ιστορία ένα παράδειγμα τιμωρίας για την ύβρη. Σύμφωνα με τον μύθο, η Άρτεμη τον καταδίωξε και, για να ξεφύγει, ο Βροτέας κατέφυγε σε ένα βουνό όπου έβαλε φωτιά στον εαυτό του. Κάποιοι μύθοι αναφέρουν πως η πράξη αυτή ήταν αποτέλεσμα της απελπισίας του από την απομόνωση και τον χλευασμό.