Πίστευαν ότι ο πρώτος Βρετανός βασιλιάς ήταν Έλληνας από την Τροία. Και ότι ίδρυσε το Λονδίνο.

Στον 12ο αιώνα, ο Geoffrey of Monmouth γράφει την «Historia Regum Britanniae» και αλλάζει για πάντα την ιδέα που είχαν οι Βρετανοί για το ποιοι είναι. Εκεί μαθαίνουμε ότι ο πρώτος βασιλιάς της Βρετανίας ήταν ένας άντρας ονόματι Brutus. Όχι, δεν είναι Ρωμαίος. Είναι Τρώας. Απόγονος του Αινεία. Και με ένα στόλο γεμάτο επιζώντες από την Τροία, φτάνει στο νησί και του δίνει το όνομά του: Britannia.

Ο Brutus, σύμφωνα με τον θρύλο, ήταν εγγονός του Αινεία. Εξορισμένος από την Ιταλία, περιπλανήθηκε για χρόνια στα παράλια της Μεσογείου. Πέρασε από την Ελλάδα, απελευθέρωσε Τρώες δούλους, και μαζί τους έφτασε στη Γαλατία. Εκεί πολέμησε Γαλάτες και τους νίκησε. Συνέχισε το ταξίδι του, ώσπου βρήκε ένα νησί ακατοίκητο – παρά μόνο από γίγαντες. Το καθάρισε, το κατέκτησε, το βάφτισε δικό του. Και στην κεντρική του πόλη έδωσε το όνομα Troia Nova. Νέα Τροία. Αργότερα έγινε Trinovantum, και τελικά London.

Στον ίδιο θρύλο, ο Brutus έχει τρεις γιους και μοιράζει το νησί: Locrinus για την Αγγλία, Albanactus για τη Σκωτία και Camber για την Ουαλία. Ο μύθος αυτός δεν ήταν ποτέ μια ξεχασμένη φαντασίωση του Μεσαίωνα. Για πολλούς αιώνες θεωρούνταν ιστορικό γεγονός. Η βασιλική οικογένεια της Αγγλίας, οι χρονικογράφοι, ακόμη και οι καθηγητές του Κέιμπριτζ, μιλούσαν για τη «βασιλική γραμμή του Brutus».

Η σύνδεση με την Τροία δεν ήταν τυχαία. Ήταν ένας τρόπος να μπουν οι Βρετανοί στο ίδιο πολιτισμικό βάθρο με τους Ρωμαίους, τους Έλληνες και τους Τρώες. Όπως οι Ρωμαίοι καμάρωναν ότι κατάγονται από τον Αινεία, έτσι κι οι Βρετανοί ήθελαν να δείξουν ότι δεν είναι λιγότερο αρχαίοι. Δεν είναι βάρβαροι. Είναι απόγονοι ηρώων. Και το Λονδίνο, δεν είναι απλώς μια πόλη. Είναι η συνέχεια της Τροίας.

Στον ίδιο κύκλο θρύλων, ο Brutus θεωρείται πρόγονος του King Arthur. Ο κύκλος της Αρθουριανής παράδοσης ενώνεται με τον τρωικό μύθο. Και έτσι δημιουργείται μια τεράστια, επική γραμμή που ξεκινά από τον Πρίαμο και φτάνει μέχρι τον μάγο Μέρλιν και το Excalibur. Όλα είναι μέρος ενός ενιαίου έθνους-μύθου.

Μέχρι και τον 17ο αιώνα, κανείς δεν τόλμησε να πει ότι όλα αυτά ήταν παραμύθια. Ο Shakespeare υπαινίσσεται τη μορφή του Brutus. Οι βασιλιάδες της Tudor δυναστείας χρησιμοποιούν τον θρύλο αυτό ως στοιχείο νομιμοποίησης. Και όταν ιδρύεται η αποικία Britannia στη Νέα Γη, λέγεται ότι επιστρέφει στον «τόπο των προγόνων».

Σήμερα, ο Brutus θεωρείται μυθικός. Κανένα αρχαιολογικό εύρημα δεν τον αποδεικνύει. Αλλά για 800 χρόνια, ήταν για τους Άγγλους ό,τι είναι ο Ηρακλής για τους Έλληνες. Ήταν ήρωας, θεμελιωτής, πατέρας και θεός.