Πώς γίνονταν τα πρώτα τεστ εγκυμοσύνης πριν 3.000 χρόνια;
Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι δημιούργησαν το πρώτο τεστ εγκυμοσύνης με σπόρους και ούρα. Χωρίς τεχνολογία, αλλά με 70% επιτυχία, 3.000 χρόνια πριν από τα σύγχρονα φαρμακεία.
Σε μια εποχή που δεν υπήρχαν μικροσκόπια, χημεία ή φαρμακεία, οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν ήδη βρει έναν τρόπο να καταλάβουν αν μια γυναίκα ήταν έγκυος. Δεν βασίζονταν σε προαισθήματα, αλλά σε ένα τεστ τόσο πρακτικό και επιστημονικό που έκανε τους σύγχρονους επιστήμονες να τρίβουν τα μάτια τους. Χρησιμοποιούσαν στάρι, κριθάρι και… ούρα.
Η μέθοδος καταγράφεται σε πάπυρο του Βερολίνου από το 1350 π.Χ. Η οδηγία ήταν απλή: η γυναίκα έπρεπε να ουρήσει σε σακούλες με σπόρους σιταριού και κριθαριού για μερικές ημέρες. Αν οι σπόροι φύτρωναν, η γυναίκα ήταν έγκυος. Αν όχι, το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Αν φύτρωνε μόνο το ένα από τα δύο, πίστευαν ότι μπορούσε να προβλεφθεί ακόμα και το φύλο του παιδιού.
Το τεστ επαναλήφθηκε το 1963 από σύγχρονους ερευνητές. Διαπίστωσαν πως η πιθανότητα να “πετύχει” ήταν γύρω στο 70%. Όχι για το φύλο, αλλά για την εγκυμοσύνη. Τα ούρα των εγκύων γυναικών περιέχουν ορμόνες που προάγουν τη βλάστηση των σπόρων, κάτι που οι Αιγύπτιοι παρατήρησαν με γυμνό μάτι και ενσωμάτωσαν στην ιατρική τους.
Δεν είναι απλώς παράδοση. Είναι επιστήμη χωρίς τεχνολογία. Οι Αιγύπτιοι είχαν καταλάβει ότι το σώμα αλλάζει χημικά όταν μια γυναίκα κυοφορεί. Και το μέτρησαν με σπόρους. Ίσως ο πιο αρχαίος συνδυασμός βιολογίας και γεωργίας στην ιστορία της ιατρικής.
Σε μια κοινωνία που λάτρευε τη ζωή και τον θάνατο με τον ίδιο σεβασμό, η δυνατότητα να μάθεις αν φέρεις νέο άνθρωπο στον κόσμο ήταν κάτι ιερό. Και το στάρι, το σύμβολο της ζωής και της αναγέννησης, έγινε εργαλείο διάγνωσης.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
