Πώς τιμωρούνταν οι κλέφτες στην Αρχαία Ελλάδα; Η μοναδική περίπτωση της Σπάρτης
Αν κάποιος συλλαμβανόταν να κλέβει τη νύχτα;
Στην Αρχαία Ελλάδα, η τιμωρία για την κλοπή εξαρτιόταν από το είδος της κλοπής, τη σοβαρότητα της πράξης και τους νόμους της εκάστοτε πόλης-κράτους. Οι ποινές κυμαίνονταν από χρηματικά πρόστιμα έως σκληρές σωματικές τιμωρίες ή ακόμα και θάνατο σε ακραίες περιπτώσεις.
Στην Αθήνα, οι νόμοι του Σόλωνα και οι μεταγενέστεροι νόμοι του Δράκοντα όριζαν διαφορετικές ποινές για την κλοπή. Στην απλή κλοπή ο δράστης υποχρεωνόταν να επιστρέψει το κλεμμένο αντικείμενο και να πληρώσει διπλάσια ή τριπλάσια αποζημίωση. Αν δεν μπορούσε να πληρώσει, μπορούσε να υποστεί σωματική τιμωρία (ραβδισμούς ή δημόσιο εξευτελισμό).
Η κλοπή από ιερό ή δημόσιο χώρο θεωρούνταν ιεροσυλία και η τιμωρία ήταν πολύ αυστηρότερη. Ο δράστης μπορούσε να καταδικαστεί σε θάνατο ή εξορία.
Αν κάποιος συλλαμβανόταν να κλέβει τη νύχτα, ο ιδιοκτήτης μπορούσε να τον σκοτώσει επί τόπου χωρίς νομικές συνέπειες.
Στη Σπάρτη, η κλοπή είχε μια ιδιαίτερη προσέγγιση. Οι νέοι της Σπάρτης εκπαιδεύονταν να κλέβουν (κυρίως τρόφιμα) ως μέρος της στρατιωτικής τους εκπαίδευσης. Ωστόσο, αν συλλαμβάνονταν, δεν τιμωρούνταν για την πράξη της κλοπής, αλλά για το ότι ήταν τόσο απρόσεκτοι ώστε να πιαστούν.
Η τιμωρία τους περιλάμβανε ραβδισμούς ή νηστεία ως μέσο εκπαίδευσης στην αντοχή και την επιβίωση.
Διονύσης Αντωνέλλος
Δημοσιογράφος με εμπειρία σε blogging, ραδιόφωνο και τηλεόραση. Γράφω και μιλάω για όσα με απασχολούν καθημερινά και τις εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά. Πιστεύω στις ιστορίες που κάνουν τον άνθρωπο καλύτερο.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
