Πόση ώρα μπορείς να αντέξεις στο φεγγάρι χωρίς στολή, μόνο με τα ρούχα σου; Τι παθαίνεις αν κάτσεις παραπάνω
Το σώμα σου δεν εκρήγνυται, δεν παγώνει αμέσως. Αλλά στο φεγγάρι χωρίς στολή έχεις 15 δευτερόλεπτα πριν χάσεις τις αισθήσεις σου.
Αν βγεις στο φεγγάρι φορώντας απλώς τα ρούχα σου, χωρίς κράνος, χωρίς οξυγόνο, χωρίς καμία προστασία, δεν θα πεθάνεις αμέσως. Αντιθέτως, έχεις περίπου 15 δευτερόλεπτα πριν χάσεις τις αισθήσεις σου και 30 δευτερόλεπτα μέχρι να πεθάνεις. Αν σε σώσουν μέσα σ’ αυτό το χρονικό παράθυρο, υπάρχει ελπίδα επιβίωσης χωρίς μόνιμες βλάβες.
Το βασικό πρόβλημα δεν είναι το κρύο ούτε η ακτινοβολία. Είναι το απόλυτο κενό. Χωρίς ατμοσφαιρική πίεση, όλα τα υγρά στο σώμα σου — σάλιο, δάκρυα, ρινικές εκκρίσεις — βράζουν αμέσως, όχι επειδή έχουν ζεσταθεί, αλλά επειδή η εξωτερική πίεση είναι μηδενική. Η γλώσσα σου θα αρχίσει να “βράζει”, τα μάτια θα σε τσούζουν, και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα θα αρχίσεις να χάνεις οξυγόνο από το αίμα.
Αν κρατήσεις την αναπνοή σου, κινδυνεύεις περισσότερο: ο αέρας διαστέλλεται και σκίζει τους πνεύμονες. Αν, αντίθετα, εκπνεύσεις αμέσως και μείνεις ήρεμος, μπορείς να αντέξεις για μερικά δευτερόλεπτα χωρίς καταστροφή. Μετά από 10-15 δευτερόλεπτα χάνεις τις αισθήσεις σου λόγω υποξίας. Από εκεί και πέρα, κάθε επιπλέον δευτερόλεπτο σκοτώνει εγκεφαλικά κύτταρα.
Η θερμοκρασία στο φεγγάρι δεν σε σκοτώνει τόσο γρήγορα όσο πιστεύει ο κόσμος. Αν σταθείς στον ήλιο, ο αέρας δεν υπάρχει για να σε κάψει — θα αρχίσεις να υπερθερμαίνεσαι αργά. Αν σταθείς στη σκιά, θα αρχίσεις να παγώνεις — αλλά πάλι, αργά. Το πιο άμεσο πρόβλημα είναι η έλλειψη πίεσης και οξυγόνου, όχι η θερμοκρασία.
Έχουν υπάρξει και ατυχήματα στη Γη: στη NASA, σε δοκιμές σε θάλαμο κενού, ένας μηχανικός εκτέθηκε για 12-15 δευτερόλεπτα. Έχασε τις αισθήσεις του, αλλά σώθηκε χωρίς μόνιμη ζημιά. Η επιστήμη λέει ότι το σώμα σου δεν εκρήγνυται, δεν παγώνει αμέσως και δεν γίνεται παγάκι σε δευτερόλεπτα, όπως δείχνουν πολλές ταινίες.
Όμως αν κάτσεις παραπάνω — δηλαδή περισσότερο από 30-60 δευτερόλεπτα, χωρίς στολή, χωρίς πίεση και χωρίς οξυγόνο — το σώμα αρχίζει να πεθαίνει αργά και ολόπλευρα. Η καρδιά σταματά, το αίμα παύει να κυκλοφορεί, και ο εγκέφαλος δεν μπορεί να επανέλθει. Από ένα σημείο και μετά, ούτε θα σε ξαναφέρουν, ούτε θα έχει μείνει κάτι να επανέλθει.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
