Πότε γιόρταζαν οι Αρχαίοι Έλληνες την αγάπη και τον έρωτα, πριν τον Άγιο Βαλεντίνο

Πριν η δυτική παράδοση επιβάλει τον Άγιο Βαλεντίνο ως προστάτη των ερωτευμένων, οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ήδη τις δικές τους γιορτές αφιερωμένες στον έρωτα, το πάθος και τη συντροφικότητα. Οι εορτές αυτές δεν ήταν μόνο εκδηλώσεις αγάπης, αλλά και συμβολισμοί της ίδιας της ζωής, της γονιμότητας και της ανθρώπινης ύπαρξης.

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές ήταν τα Ανθεστήρια, μια αθηναϊκή γιορτή αφιερωμένη στον Διόνυσο, τον θεό του κρασιού, της γονιμότητας και του έντονου πάθους. Τα Ανθεστήρια διαρκούσαν τρεις ημέρες και περιλάμβαναν χορούς, γλέντια και τελετουργικές τελετές, πολλές από τις οποίες σχετίζονταν με τον έρωτα και την ανανέωση της ζωής. Οι άνθρωποι φορούσαν στεφάνια από άνθη, έπιναν άφθονο κρασί και γιόρταζαν την ένωση του θεϊκού και του ανθρώπινου, με τα όρια της λογικής να υποχωρούν μπροστά στο συναίσθημα και την επιθυμία.

Μια άλλη γιορτή ήταν τα Λουπερκάλια, αν και ρωμαϊκής προέλευσης, επηρεασμένη από τις ελληνικές παραδόσεις. Κατά τη διάρκεια αυτής της γιορτής, νέοι άνδρες έτρεχαν στους δρόμους της Ρώμης χτυπώντας ελαφρά τις γυναίκες με λουριά από δέρμα κατσίκας, ένα έθιμο που θεωρούσαν ότι ενίσχυε τη γονιμότητα και έφερνε καλή τύχη. Πολλοί ιστορικοί θεωρούν πως τα Λουπερκάλια αποτέλεσαν τη βάση για τη μετέπειτα γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου.

Στην αρχαία Ελλάδα, όμως, η πραγματική θεότητα του έρωτα ήταν η Αφροδίτη, ενώ ο φτερωτός της συνοδός, ο Έρως, δεν ήταν απλώς μια γλυκιά φιγούρα που έριχνε βέλη, αλλά μια ισχυρή θεότητα που μπορούσε να φέρει τόσο την ευτυχία όσο και την καταστροφή. Τα Αφροδίσια ήταν γιορτές αφιερωμένες στην Αφροδίτη, όπου οι πιστοί προσεύχονταν για αγάπη, ομορφιά και ερωτική ένωση. Οι εορτασμοί γίνονταν σε όλη την Ελλάδα, από την Κύπρο μέχρι την Κόρινθο, και περιλάμβαναν προσφορές, τελετουργικές πράξεις και μεγάλα συμπόσια.

Η αγάπη και ο έρωτας δεν ήταν ποτέ απλώς μια ατομική υπόθεση για τους αρχαίους Έλληνες. Οι γιορτές τους αντικατόπτριζαν την κοινωνική και θρησκευτική σημασία του έρωτα, όχι μόνο ως ένωση δύο ανθρώπων, αλλά και ως δύναμη που συνέδεε το θείο με το ανθρώπινο. Πριν τον Άγιο Βαλεντίνο, οι Έλληνες είχαν ήδη βρει τρόπους να τιμήσουν το πάθος και την αγάπη, μέσα από γιορτές που συνέδεαν τον έρωτα με τη φύση, τη γονιμότητα και την ίδια την ύπαρξη.