Γεννήθηκε πρίγκιπας, έζησε σαν εξερευνητής και πέθανε μακριά από το παλάτι που ποτέ δεν ένιωσε σπίτι του

Ο Λουίτζι Αμεντέο της Σαβοΐας γεννήθηκε το 1873 μέσα σε παλάτια, τίτλους και πρωτόκολλα. Ήταν πρίγκιπας, δούκας των Αβρούζων, μέλος μιας από τις ισχυρότερες βασιλικές οικογένειες της Ευρώπης. Από μικρός όμως έδειχνε ότι δεν χωρούσε εύκολα σε αυτόν τον κόσμο. Δεν τον γοήτευε η αυλή, ούτε οι τελετές, ούτε η ζωή που είχε ήδη γραφτεί γι’ αυτόν.

Από πολύ νέος στράφηκε αλλού. Στη θάλασσα, στα βουνά, στους χάρτες που είχαν ακόμη λευκά σημεία. Μπήκε στο ιταλικό ναυτικό, όχι για τον τίτλο, αλλά για την εμπειρία. Εκεί άρχισε να χτίζει μια ζωή που δεν είχε καμία σχέση με το παλάτι όπου γεννήθηκε.

Ο έρωτας που δεν του επέτρεψαν ποτέ

Στα τέλη του 19ου αιώνα γνώρισε την Κάθριν Έλκινς, κόρη Αμερικανού γερουσιαστή. Ήταν έρωτας κανονικός, όχι διπλωματικός. Ήθελε να την παντρευτεί. Δεν του το επέτρεψαν. Η βασιλική οικογένεια θεώρησε ότι δεν ήταν «κατάλληλη». Η απόφαση ήταν οριστική.

Ο Λουίτζι δεν παντρεύτηκε ποτέ. Ούτε αργότερα. Αυτό το όχι σημάδεψε τη ζωή του. Από εκεί και μετά έμοιαζε ακόμη πιο αποφασισμένος να ζήσει μακριά από ό,τι του θύμιζε αυλή και κανόνες.

Η Αρκτική, οι πάγοι και τα όρια του ανθρώπου

Το 1899 ηγείται αποστολής στον Βόρειο Πόλο με το πλοίο Stella Polare. Η αποστολή δεν φτάνει στον Πόλο, αλλά σπάει ρεκόρ γεωγραφικού πλάτους για την εποχή. Ο ίδιος παθαίνει σοβαρά κρυοπαγήματα και χάνει τμήματα από τα δάχτυλά του. Δεν σταματά.

Λίγα χρόνια πριν, το 1897, είχε ήδη συμμετάσχει στην πρώτη ανάβαση στο Mount Saint Elias, τη δεύτερη ψηλότερη κορυφή της Βόρειας Αμερικής. Για την εποχή ήταν κατόρθωμα που θεωρούνταν σχεδόν αδύνατο.

Το βουνό που δεν κατέκτησε αλλά τον έκανε αθάνατο

Το 1909 οργανώνει αποστολή στο K2. Δεν φτάνει στην κορυφή. Φτάνει όμως πιο ψηλά από οποιονδήποτε μέχρι τότε. Η διαδρομή που ακολουθεί η αποστολή του ονομάζεται Abruzzi Spur και μέχρι σήμερα είναι η πιο γνωστή και πιο χρησιμοποιημένη διαδρομή προς την κορυφή του K2.

Το 1906 στρέφεται στην Αφρική. Στα Όρη Ρουβενζόρι, στα σύνορα Ουγκάντας και Κονγκό, ηγείται αποστολής που ανεβαίνει κορυφές άγνωστες μέχρι τότε. Μία από αυτές παίρνει το όνομά του. Δεν ήταν απλώς εξερευνητής. Ήταν από αυτούς που έβαζαν ονόματα στον χάρτη.

Η ζωή που διάλεξε μακριά από την Ευρώπη

Στα τελευταία του χρόνια εγκαθίσταται στην Ιταλική Σομαλία. Εκεί ιδρύει το Villaggio Duca degli Abruzzi. Δεν ήταν παλάτι. Ήταν κοινότητα. Αγροκτήματα, σχολεία, υποδομές, ζωή καθημερινή. Εκεί έζησε πιο ήσυχα απ’ ό,τι στην Ευρώπη.

Πέθανε το 1933, όχι στη Ρώμη, όχι σε βασιλικό ανάκτορο, αλλά στην Αφρική. Μακριά από τον κόσμο στον οποίο γεννήθηκε. Κοντά στον κόσμο που διάλεξε. Ο Λουίτζι Αμεντέο είχε τίτλους, αλλά τους άφησε στην άκρη. Δεν κυβέρνησε. Δεν παντρεύτηκε. Δεν έζησε όπως περίμεναν. Προτίμησε τα κρύα, την αποτυχία, την απομόνωση, τις διαδρομές που δεν οδηγούσαν πουθενά σίγουρα.