Πριν καν νικήσουν, οι Πέρσες έφεραν μαζί τους μάρμαρο για να στήσουν μνημείο. Τι έγινε όταν έχασαν;

Το 490 π.Χ., ο Δαρείος έστειλε το περσικό στράτευμα στον Μαραθώνα με σκοπό να κατακτήσει την Αθήνα και να σβήσει την ταπείνωση της Ιωνικής Επανάστασης. Όμως οι Πέρσες δεν πήγαν στον πόλεμο μόνο με στρατό. Πήγαν και με αλαζονεία. Φαίνεται ότι πίστευαν τόσο βέβαια στη νίκη τους, που μετέφεραν μαζί τους ένα τεράστιο κομμάτι παριανού μαρμάρου, για να φτιάξουν επί τόπου το μνημείο του θριάμβου τους στην Αττική γη.

Η ύβρις αυτή —να ετοιμάζεις το άγαλμά σου πριν καν πολεμήσεις— δεν πέρασε απαρατήρητη. Οι Έλληνες, αν και αριθμητικά κατώτεροι, νίκησαν με ταχύτητα και αποφασιστικότητα, προκαλώντας πανωλεθρία στους εισβολείς. Και αυτό το μάρμαρο, το φορτωμένο με την αλαζονεία μιας αυτοκρατορίας, έμεινε πίσω.

Οι Αθηναίοι το πήραν ως λάφυρο. Δεν το άφησαν να χαθεί, ούτε το κράτησαν για να στήσουν τρόπαιο. Το έστειλαν στους Ραμνούντες, στον βόρειο Ευβοϊκό, και το παρέδωσαν στον Αγόρακριτο, μαθητή του Φειδία. Εκείνος το μετέτρεψε σε ένα επιβλητικό άγαλμα της Νέμεσης — της θεάς που τιμωρεί τους υπερόπτες, όσους ξεπερνούν τα ανθρώπινα μέτρα.

Το άγαλμα τοποθετήθηκε σε ναό αφιερωμένο στη Νέμεση, στον ίδιο χώρο που αργότερα βρέθηκε από αρχαιολόγους, ενισχύοντας τη δύναμη του συμβολισμού. Αυτό που θα ήταν μνημείο νίκης των Περσών, έγινε το απόλυτο σύμβολο θείας τιμωρίας.

Η κίνηση των Αθηναίων ήταν απάντηση όχι μόνο στον πόλεμο, αλλά και στο ήθος των αντιπάλων τους. Ήταν ένα μήνυμα προς όλους: όποιος προκαλεί τους θεούς και τους ανθρώπους με αλαζονεία, θα βρει απέναντί του τη Νέμεση.