Σε ποια ηλικία καταλαβαίνει ο άνθρωπος ότι η ζωή είναι μικρή;

Η ζωή κυλά ασταμάτητα μπροστά μας, και καθώς μεγαλώνουμε, συνειδητοποιούμε ότι ο χρόνος που έχουμε στα χέρια μας είναι πεπερασμένος. Κάποια στιγμή, σε κάποια ηλικία, οι περισσότεροι από εμάς αισθανόμαστε ότι ο χρόνος ξεγλιστρά από τα δάχτυλά μας, σαν άμμος σε αμμοκλεψύδρα. Όμως, ποια είναι αυτή η στιγμή που καταλαβαίνουμε ότι η ζωή είναι μικρή; Είναι όταν τα παιδιά μας μεγαλώνουν και απομακρύνονται, ή όταν οι πρώτες ρυτίδες εμφανίζονται στο πρόσωπό μας; Ίσως όταν αρχίζουμε να χάνουμε αγαπημένα πρόσωπα και αντιλαμβανόμαστε την απώλεια όχι ως κάτι μακρινό, αλλά ως κάτι αναπόφευκτο και κοντινό.

Στα 40, πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να σκέφτονται πιο σοβαρά για την πορεία τους στη ζωή. Οι αναμνήσεις από την παιδική ηλικία, που κάποτε φαίνονταν τόσο μακρινές, αρχίζουν να αποκτούν μεγαλύτερη αξία. Εκείνη η αίσθηση ότι η ζωή μας θα διαρκούσε για πάντα αρχίζει να σβήνει και να δίνει τη θέση της σε μια νέα, πιο ώριμη συνείδηση. Είναι η ηλικία όπου συνειδητοποιούμε ότι τα όνειρα που κάναμε κάποτε ίσως δεν είναι πια τόσο εφικτά, και οι προτεραιότητές μας αρχίζουν να αλλάζουν.

Όμως, η συνειδητοποίηση ότι η ζωή είναι μικρή δεν έρχεται μόνο με την ηλικία. Έρχεται με την απώλεια. Κάθε φορά που χάνουμε έναν άνθρωπο, ένα κομμάτι του εαυτού μας χάνεται μαζί του. Οι τραγικές στιγμές που περνάμε, είτε είναι απώλειες, είτε αποτυχίες, μας κάνουν να συνειδητοποιούμε ότι δεν έχουμε άπειρο χρόνο για να πραγματοποιήσουμε τα όνειρά μας ή να πούμε τα λόγια που πρέπει να ειπωθούν. Μπορεί να το καταλάβει κανείς σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συνήθως είναι μετά τα 50 που η ζωή αρχίζει να φαίνεται πιο πεπερασμένη. Και εκεί ακριβώς γεννιέται η επιθυμία να ζήσεις πιο έντονα, πιο αυθεντικά, να εκτιμήσεις τις μικρές στιγμές που κάποτε θεωρούσες δεδομένες.

Αυτή η συνειδητοποίηση φέρνει και μια ανατροπή: από τη μια η θλίψη της συνειδητοποίησης του τέλους, και από την άλλη η επιθυμία να γεμίσουμε την κάθε μας μέρα με νόημα. Η ζωή είναι μικρή, και όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, τόσο περισσότερο θα προσπαθούμε να την ζήσουμε πλήρως.