Τι είναι το Blind Football, το ποδόσφαιρο που παίζεται στο απόλυτο σκοτάδι
Το Blind Football είναι το ποδόσφαιρο που παίζεται στο απόλυτο σκοτάδι, όπου τυφλοί αθλητές χρησιμοποιούν τον ήχο και την αίσθηση του χώρου για να αγωνιστούν. Ένα άθλημα με σιωπή, ένταση και συγκλονιστικές στιγμές.
Στο γήπεδο η ησυχία είναι σχεδόν απόλυτη. Κανείς δεν φωνάζει, δεν χειροκροτεί. Ο μοναδικός ήχος που κυριαρχεί είναι το μεταλλικό κουδούνισμα της μπάλας καθώς κυλά, ανάμεικτο με τις κοφτές ανάσες των παικτών. Ανά διαστήματα, ένα δυνατό «voy» ή «go» κόβει τον αέρα, προειδοποιώντας για την κατεύθυνση και την πρόθεση. Στο blind football, τα μάτια δεν έχουν σημασία· ο ήχος και η διαίσθηση γίνονται η μόνη πυξίδα. Οι κινήσεις βασίζονται στο άκουσμα, στο βήμα του αντιπάλου, στο πού και πώς ακούγεται η μπάλα.
Το ξεκίνημα του αθλήματος δεν έγινε σε στάδια, αλλά σε αυλές σχολείων για παιδιά χωρίς όραση. Στην Ισπανία, εδώ και έναν αιώνα, μαθητές έφτιαχναν αυτοσχέδιους αγώνες χρησιμοποιώντας μπάλες που έκαναν θόρυβο, ώστε να μπορούν να τις παρακολουθήσουν με την ακοή. Στη Βραζιλία, τη δεκαετία του ’70, η ίδια ιδέα άρχισε να παίρνει πιο επίσημη μορφή, με συλλόγους και τοπικές διοργανώσεις να ξεφυτρώνουν σε διάφορες πολιτείες. Το 1986 οι Ισπανοί οργάνωσαν το πρώτο εθνικό τους πρωτάθλημα, ενώ δώδεκα χρόνια αργότερα η Βραζιλία φιλοξένησε το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή για το άθλημα.
Η International Blind Sports Federation ανέλαβε να καθορίσει κανόνες και κατηγορίες παικτών, χωρίζοντας το παιχνίδι σε B1 (για αθλητές χωρίς καθόλου λειτουργική όραση) και B2/B3 (για αθλητές με περιορισμένη όραση). Στο επίπεδο B1, όλοι οι παίκτες, εκτός από τον τερματοφύλακα, φορούν αδιαφανείς μάσκες. Το γήπεδο είναι 40 επί 20 μέτρα, περιτριγυρισμένο από χαμηλά πλαϊνά που εμποδίζουν την μπάλα να βγει εκτός. Η μπάλα κρύβει στο εσωτερικό της μικρούς μεταλλικούς μηχανισμούς που παράγουν ήχο με κάθε κίνηση, ενώ πίσω από το αντίπαλο τέρμα ένας οδηγός δίνει με δυνατή φωνή οδηγίες στους επιθετικούς.
Οι αγώνες έχουν δύο ημίχρονα των είκοσι λεπτών, με την ένταση να κορυφώνεται κάθε φορά που η μπάλα πλησιάζει στην περιοχή. Το κοινό δεν βγάζει κιχ όσο η φάση εξελίσσεται, αλλά η στιγμή που η μπάλα θα περάσει τη γραμμή του τέρματος σπάει τη σιωπή με έναν εκρηκτικό πανηγυρισμό. Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες, όπου το άθλημα μπήκε για πρώτη φορά το 2004 στην Αθήνα, η Βραζιλία κυριάρχησε για σχεδόν είκοσι χρόνια, με παίκτες-θρύλους όπως ο Jefinho να καθοδηγούν την ομάδα σε συνεχόμενα χρυσά. Στο Παρίσι, το 2024, η παράδοση αυτή έσπασε: η Γαλλία κέρδισε την Αργεντινή στα πέναλτι και κατέκτησε το πρώτο της χρυσό μετάλλιο, μπροστά σε χιλιάδες θεατές που είχαν κρατήσει την ανάσα τους σε απόλυτη σιωπή.
Το blind football όμως δεν είναι στατικό. Το 2023 έγινε το πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών, με την Αργεντινή να σηκώνει το τρόπαιο και να ανοίγει τον δρόμο για τη συμμετοχή γυναικείων ομάδων στους Παραολυμπιακούς του 2028 στο Λος Άντζελες. Οι πρόσφατες αλλαγές στους κανονισμούς για την περίοδο 2025–2029 έχουν στόχο να κάνουν το παιχνίδι πιο θεαματικό και ασφαλές, με μικρές αλλά σημαντικές προσαρμογές στον χώρο, στις θέσεις των οδηγών και στη σήμανση του γηπέδου.
Το blind football είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια παραλλαγή του ποδοσφαίρου. Είναι ένα παιχνίδι που απαιτεί απόλυτη εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες και συγκέντρωση σε κάθε ήχο.